De eerste stap

Dinsdagmiddag, in een wijk met acht grijze flatgebouwen die bij een fabriek horen. Kinderen spelen voetbal op het modderige grasveld of rijden op straat op hun fietsen en inline-skates. Ze spreken onderling Kroatisch, Albanees en Turks, vermengd met Duitse woordjes. Velen van hen zijn vaak aan hun lot overgelaten, omdat beide ouders in ploegendienst in de fabriek werken.

Er komt een auto aangereden, een helder belletje rinkelt: „Kinderstund!“ Eén keer per week komen twee medewerksters naar de wijk en organiseren in de gemeenschappelijke ruimte van een flatgebouw een kinderuurtje voor alle kinderen. Zingen, spelen, knutselen, rollenspellen, feestjes vieren en elke keer een bijbelverhaal. Maar steeds weer merken we dat het moeilijk is om de aandacht van de kinderen vast te houden. Soms lijkt het wel alsof ze tegen ons zeggen: „We willen niet jouw verhaal, jouw programma, we willen JOU!“ We begrijpen steeds beter dat deze kinderen bijna niemand hebben die echt tijd voor hen heeft! Zo ontstaat een nieuw idee:

Sunneträffe - Ontmoetingsmoment

Op een andere middag van de week, naast het kinderuurtje, mogen de kinderen nog een keer naar de gemeenschapsruimte komen. Dat is hun moment: «Sunneträffe!» Deze keer is er geen vast programma. De kinderen mogen zelf iets voorstellen, en er is een medewerkster voor hen aanwezig. Er wordt gespeeld (de koffer met de spellen hebben de kinderen zelf beschilderd), gekletst, verteld over het dagelijkse (school)leven; soms neemt een kind zijn huiswerk mee en vraagt om hulp. Hier en daar duikt er zelfs een vraag op over het verhaal dat tijdens het kinderuurtje is verteld. Tijdens het samen spelen is er gelegenheid om over spelregels en spelgedrag te praten en om vreedzaam met elkaar om te gaan.
De ‘Sunneträffe’ bestaan inmiddels al meer dan twee jaar. Het vertrouwen tussen de kinderen en de medewerksters is gegroeid. Daardoor is ook de ontvankelijkheid toegenomen voor de inhoud die we tijdens het kinderuurtje willen overbrengen.

Feiten over de Sunneträffe

Het bovenstaande voorbeeld is een manier om een bepaalde groep kinderen te benaderen.
Welke kinderen willen jullie bereiken? En wat zijn hun behoeften? Hoe kunnen jullie hen
op een goede manier benaderen en hen van dienst zijn, zodat jullie hen later over Jezus kunnen vertellen?
Stel jezelf deze vragen in het team en zoek er samen antwoorden op, antwoorden die je aanzetten tot moedige stappen! Bid dat God nieuwe deuren naar kinderen voor je opent! Ook de volgende ideeën voor pre-evangelisatie-evenementen kunnen je als inspiratie dienen.

De jeugdgroep gaat op pad...

Het jeugdgroepteam van de FEG Langenthal had zich ten doel gesteld om meer aan public relations te doen. Ze overwogen verschillende mogelijkheden en kwamen uiteindelijk uit op het idee om een jeugdclubmiddag te organiseren in de woonwijk rondom het gemeenschapscentrum, en wel op twee opeenvolgende jeugdclubmiddagen. Vooraf maakten verschillende jeugdgroepleiders reclame voor de middagen, deelden ze flyers uit en hingen ze posters op in de ingangen van de huizen. 

Op de eerste middag kwamen er ongeveer 15 kinderen uit de wijk. Dat was een opsteker voor het team! Op een grasveld in de buurt werden verschillende spelletjes met water, een bal enzovoort gespeeld. Op de tweede middag waren er misschien vijf kinderen die als gasten bij de jeugdclub kwamen. Deze keer werd er in het nabijgelegen bos een eenvoudig terreinspel georganiseerd. De overdenkingen waren gevuld met theater en afwisseling.

Een verheugend resultaat: tot op de dag van vandaag komen er nog steeds kinderen van deze middagen naar de jeugdgroep! Een moeilijkheid lag daarentegen bij de bestaande jeugdclubleden: zij zagen de noodzaak van het organiseren van dergelijke wijkmiddagen niet in. Het is belangrijk dat de eigen jeugdclubleden al vroeg bij een dergelijk project worden betrokken.

Een andere jeugdgroep in Langenthal heeft hier positieve ervaringen mee opgedaan: voordat ze kinderen uit een buitenlands wijk in hun jeugdgroep uitnodigden en hen telkens ophaalden, maakten ze de bestaande jeugdgroepleden bewust van deze kinderen. De leiders vroegen heel concreet: „Vinden jullie het goed om deze kinderen in onze groep uit te nodigen? Zijn jullie bereid om ze ook te integreren?”

Ouders gaan winkelen – kinderen gaan knutselen

Voor de adventstijd van 2001 stond er in Langenthal een kerstmarkt op het programma. Onder het motto 'Toverbos' planden de winkels op twee weekenden zondagse verkoop. Een jeugdleider kende een van de organisatoren en vroeg of de jeugdgroepen op de een of andere manier konden meewerken. Daarop kregen ze de taak toebedeeld om in het ‘Toverbos’ een kinderopvang te organiseren. In een centraal gelegen ruimte van het Kunsthaus werden dus knutselmiddagen aangeboden. Het bijzondere hieraan was dat de jeugdgroepen van de verschillende plaatselijke gemeenten voor het eerst de krachten bundelden en samen voor één doel optraden, onder meer met een gezamenlijk informatiebord en een informatiebrochure. Een hoofdverantwoordelijke leider fungeerde als contactpersoon. Tijdens de middagen zelf werden er teams samengesteld uit leden van verschillende jeugdgroepen.

Positieve resultaten van de actie: samenwerking, een gezamenlijk optreden naar buiten toe, nieuwe contacten met kinderen en ouders, en promotie van de jeugdgroep in de stad. Men had wel graag nog meer kinderen gezien. De volgende keer moet er meer en opvallender reclame worden gemaakt. Maar de vreugde overheerst, omdat iedereen samen iets heeft ondernomen en een signaal heeft kunnen afgeven in de stad. Er doen zich steeds weer mogelijkheden voor om als jeugdgroepen in de stad naar de kinderen toe te gaan, of dat nu is door mee te doen aan de vakantiepas of door kinderprogramma’s op stadsactiviteiten.

De gemeente nodigt u uit

Het gemeenschapscentrum van de Vrije Evangelische Gemeente Langenthal (FEG) vierde zijn 20-jarig bestaan. We wilden graag een positief signaal afgeven aan de buurt. Daarom organiseerden we in de zomer een buurtfeest, waarvoor we alle buren persoonlijk uitnodigden. Feestkraampjes, ijs, drankjes, muziek van de jeugdband, rondleidingen door het gebouw... En natuurlijk zorgden de leiders van de jeugdgroep en de Ameisli voor spelletjes en activiteiten voor de kinderen. Ook de buren droegen hun steentje bij aan het feest: enerzijds met culinaire specialiteiten uit het buitenland. Twee meisjes uit een Indiase familie voerden bovendien een Indiase dans op in hun prachtige kostuums.

De ontmoetingen tijdens dit feest waren zo leuk dat we twee jaar later opnieuw een buurtfeest in een vergelijkbare opzet organiseerden. Tot het kinderprogramma behoorde deze keer ook de ‘Skybike’, die veel gasten aantrok. Er werden nieuwe relaties gesmeed en bestaande relaties verdiept. We hadden de gelegenheid om openhartig informatie te geven over onze gemeente en de jeugdgroep. Kinderen konden gewoon even komen kijken en daarbij de jeugdleden en leiders leren kennen.

Muemetu-Chilbi tegen de verveling

Het was een leidster van Ameisli al meerdere keren opgevallen: op de «Muemetu-Chilbi», die elke zomer in haar deel van het dorp Aarwangen wordt gehouden, zijn er weliswaar kinderen aanwezig... maar ze vervelen zich. Er wordt nauwelijks iets voor hen aangeboden. Een perfecte kans! De leidster vroeg aan de organisatoren of ze een kinderprogramma mocht opzetten. Tegelijkertijd wilde ze de aandacht vestigen op de Ameisli-groep in Aarwangen. Ze kreeg groen licht en bovendien werd er een tent op de Chilbi ter beschikking gesteld. Een team van medewerkers zorgde tijdens het evenement zelf voor een gevarieerd aanbod. De kinderen konden kiezen uit een speelhoek, een knutselhoek, buitenspelletjes en een schattenjacht. Op aangekondigde tijdstippen werd er een verhaal voorgelezen. Als bijzonder hoogtepunt steeg een grote heteluchtballon op, die de kinderen in de knutselhoek hadden meegebouwd.  Het project viel goed in de smaak bij zowel kinderen als ouders. Er werden contacten gelegd met ouders. Helaas deden er nogal weinig kinderen mee: het aanbod was nog niet voldoende bekend en de locatie op het feestterrein was niet erg gunstig. Daar staat tegenover dat de leidster alweer is gevraagd voor volgend jaar. Met de opgedane ervaring, wat meer publiciteit en afstemming zal de pas opgerichte jeugdgroep Aarwangen een goede indruk maken op de «Muemetu Chilbi»!

• Inhoud en afbeelding: Forum Kind, nummer 2/02, pagina’s 13–15. Strategie: „Het ‘ga’-principe“. © Copyright www.forum-kind.ch
• Auteurs: SabineJäggi is lerares. Ze werkte bij de FEG Langenthal, met als speerpunten het werk met kleuters en kinderen. Nieuwe doelgroepen liggen haar bijzonder na aan het hart!
  
  De volgende leidinggevenden hebben aan dit artikel meegewerkt:

  Simone Pieper, FEG Langenthal (buurtwerk van de jeugdgroep);
  David Marmet, jeugdgroep EMK Langenthal (kinderprogramma op de kerstmarkt);
  Verena Egger, FEG Langenthal, jeugdgroep Aarwangen (kinderprogramma op de „Muemetu-Chilbi”)