Pierwszy krok

Wtorkowe popołudnie, w dzielnicy z ośmioma szarymi blokami mieszkalnymi należącymi do fabryki. Dzieci grają w piłkę nożną na błotnistym trawniku lub jeżdżą na rowerach i rolkach po ulicy. Rozmawiają między sobą po chorwacku, albańsku i turecku, mieszając te języki z fragmentami niemieckich słów. Wiele z nich jest często pozostawionych samym sobie, ponieważ oboje rodzice pracują na zmiany w fabryce.

Zbliża się samochód, rozbrzmiewa jasny dzwonek: „Godzina dla dzieci!” Raz w tygodniu dwie pracownice przyjeżdżają do dzielnicy i organizują w sali wspólnej jednego z bloków zajęcia dla wszystkich dzieci. Śpiewanie, zabawy, rękodzieło, odgrywanie ról, świętowanie i za każdym razem opowiadanie historii biblijnej. Jednak wciąż zauważamy, że trudno jest utrzymać uwagę dzieci. Czasami wydaje nam się, jakby mówiły nam: „Nie chcemy twojej historii, twojego programu, chcemy CIEBIE!” Coraz bardziej rozumiemy, że te dzieci nie mają prawie nikogo, kto naprawdę miałby dla nich czas! Tak rodzi się nowy pomysł:

Sunneträffe – czas spotkań

W kolejne popołudnie w tygodniu, oprócz zajęć dla dzieci, maluchy powinny mieć możliwość ponownego przyjścia do sali wspólnej. To ma być ich czas: „Sunneträffe!” Tym razem nie ma przygotowanego programu. Dzieci mogą zgłaszać swoje życzenia, a jedna z pracownic jest do ich dyspozycji. Bawią się (walizkę z grami dzieci same pomalowały), rozmawiają, opowiadają o codziennym życiu (szkolnym), czasami któreś z dzieci przynosi zadania domowe i prosi o pomoc. Tu i ówdzie pojawia się nawet pytanie dotyczące opowieści, którą usłyszeli podczas zajęć dla dzieci. Podczas wspólnej zabawy jest okazja, by porozmawiać o zasadach i zachowaniu podczas gry oraz poćwiczyć pokojowe relacje między sobą.
„Sunneträffe” istnieje już od ponad dwóch lat. Zaufanie między dziećmi a opiekunkami wzrosło. Wraz z tym wzrosła również otwartość na treści, które chcemy przekazywać podczas zajęć dla dzieci.

Ciekawostki dotyczące Sunneträffe

Powyższy przykład stanowi jedną z możliwości dotarcia do określonej grupy dzieci.
Do jakich dzieci chcielibyście dotrzeć? Jakie są ich potrzeby? Jak możecie
do nich dotrzeć i im służyć, aby później móc opowiedzieć im o Jezusie?
Zadajcie sobie te pytania w zespole i wspólnie szukajcie na nie odpowiedzi – odpowiedzi, które skłonią was do podjęcia odważnych kroków! Módlcie się, aby Bóg otworzył wam nowe drzwi do dzieci! Inspiracją mogą być również poniższe pomysły na spotkania przedewangelizacyjne.

Grupa młodzieżowa wyrusza...

Zespół grupy młodzieżowej FEG Langenthal postawił sobie za cel zwiększenie działań promocyjnych. Rozważali różne możliwości i ostatecznie zdecydowali się na zorganizowanie popołudniowych spotkań grupy młodzieżowej w dzielnicy mieszkalnej w pobliżu centrum parafialnego – i to przez dwa kolejne popołudnia. Wcześniej różni liderzy grupy młodzieżowej promowali te popołudnia, rozdawali ulotki i rozwieszali plakaty w wejściach do budynków. 

Pierwszego popołudnia pojawiło się około 15 dzieci z dzielnicy. To był prawdziwy zastrzyk energii dla zespołu! Na pobliskim trawniku odbywały się różne zabawy z wodą, piłką itp. Drugiego popołudnia do grupy młodzieżowej dołączyło może pięć dzieci jako goście. Tym razem w pobliskim lesie zorganizowano prostą zabawę terenową. Spotkania modlitewne zaplanowano z elementami teatralnymi i urozmaiceniem.

Cieszący wynik: do dziś dzieci z tych popołudniowych spotkań nadal przychodzą do grupy młodzieżowej! Trudność pojawiła się jednak ze strony dotychczasowych członków grupy młodzieżowej: nie dostrzegali oni konieczności organizowania takich popołudniowych spotkań w dzielnicy. Ważne jest, aby własni członkowie grupy młodzieżowej zostali włączeni w taki projekt już na wczesnym etapie.

Inna grupa młodzieżowa w Langenthal miała z tym pozytywne doświadczenia: zanim zaprosili do swojej grupy dzieci z dzielnicy zamieszkanej przez cudzoziemców i zaczęli je odbierać, wzbudzili wśród dotychczasowych członków grupy zrozumienie dla tych dzieci. Opiekunowie zapytali bardzo konkretnie: „Czy zgadzacie się zaprosić te dzieci do naszej grupy? Czy jesteście gotowi je również zintegrować?”.

Rodzice na zakupach – dzieci na warsztatach rękodzieła

W okresie adwentu 2001 roku w Langenthal miał się odbyć jarmark bożonarodzeniowy. Pod hasłem „Czarodziejski las” sklepy zaplanowały niedzielną sprzedaż w ciągu dwóch weekendów. Lider jednej z grup młodzieżowych znał jednego z organizatorów i zapytał, czy grupy młodzieżowe mogłyby w jakiś sposób pomóc. W rezultacie powierzono im zadanie zorganizowania opieki nad dziećmi w „Magicznym Lesie”. W centralnie położonej sali Kunsthausu organizowano więc popołudnia z rękodziełem. Wyjątkowość tego przedsięwzięcia polegała na tym, że po raz pierwszy grupy młodzieżowe z różnych lokalnych gmin połączyły siły i wspólnie działały na rzecz jednego celu, przygotowując między innymi wspólną tablicę informacyjną i ulotkę. Główny kierownik pełnił rolę osoby kontaktowej. Podczas samych popołudni tworzono zespoły złożone z członków różnych grup młodzieżowych.

Pozytywne wyniki akcji: współpraca, wspólne prezentowanie się na zewnątrz, nowe kontakty z dziećmi i rodzicami, promocja grup młodzieżowych w mieście. Chociaż chcielibyśmy, aby przyszło jeszcze więcej dzieci. Następnym razem należy przeprowadzić szerszą i bardziej widoczną kampanię promocyjną. Jednak przeważa radość, że wszyscy wspólnie podjęli się zadania i mogli zaznaczyć swoją obecność w mieście. Ciągle pojawiają się możliwości, by jako grupy młodzieżowe dotrzeć do dzieci w mieście, czy to poprzez udział w programie „Ferienpass”, czy też poprzez programy dla dzieci podczas wydarzeń miejskich.

Gmina zaprasza

Centrum parafialne Wolnej Parafii Ewangelickiej w Langenthal (FEG) świętowało 20-lecie istnienia. Chcieliśmy dać pozytywny sygnał sąsiadom. Dlatego latem zorganizowaliśmy festyn osiedlowy, na który osobiście zaprosiliśmy wszystkich sąsiadów. Stoiska z przekąskami, lody, napoje, muzyka w wykonaniu młodzieżowego zespołu, oprowadzanie po budynku... Oczywiście liderzy grup młodzieżowych i „Ameisli” zapewnili gry i zajęcia dla dzieci. Również sąsiedzi wnieśli swój wkład w organizację festynu: z jednej strony poprzez kulinarne specjały z różnych krajów. Dwie dziewczynki z indyjskiej rodziny zaprezentowały ponadto indyjski taniec w swoich pięknych strojach.

Spotkania podczas tego festynu były tak przyjemne, że dwa lata później ponownie zorganizowaliśmy festyn osiedlowy w podobnym stylu. Tym razem w programie dla dzieci znalazł się również „Skybike”, który przyciągnął wielu gości. Nawiązano nowe relacje, a istniejące pogłębiono. Mieliśmy okazję otwarcie opowiedzieć o naszej wspólnocie i grupie młodzieżowej. Dzieci mogły po prostu zajrzeć do nas i przy okazji poznać członków grupy oraz opiekunów.

Muemetu-Chilbi – sposób na nudę

Kierowniczka grupy Ameisli już kilkakrotnie zauważyła, że podczas „Muemetu-Chilbi”, które co roku latem odbywa się w jej części wsi w Aarwangen, dzieci wprawdzie są obecne... ale się nudzą. Dla nich prawie nic nie jest przygotowane. Idealna okazja! Opiekunka zapytała organizatorów, czy mogłaby zorganizować program dla dzieci. Jednocześnie chciała zwrócić uwagę na grupę „Ameisli” w Aarwangen. Otrzymała zgodę, a ponadto udostępniono jej namiot na terenie festynu. Zespół pracowników zadbał o różnorodną ofertę podczas samej imprezy. Dzieci miały do wyboru kącik zabaw, kącik rękodzieła, gry na świeżym powietrzu oraz poszukiwanie skarbu. O zapowiedzianych porach można było posłuchać opowiadania. Szczególną atrakcją był start wielkiego balonu na gorące powietrze, który dzieci pomogły zbudować w kąciku rękodzieła.  Projekt spotkał się z pozytywnym odbiorem zarówno wśród dzieci, jak i rodziców. Nawiązano kontakty z rodzicami. Niestety, liczba uczestniczących dzieci była raczej niewielka: oferta nie była jeszcze wystarczająco znana, a lokalizacja na terenie festynu nie była zbyt dogodna. Niemniej jednak kierowniczka została już poproszona o poprowadzenie imprezy w przyszłym roku. Dzięki zdobytemu doświadczeniu, nieco większej promocji i lepszej koordynacji nowo powstała grupa młodzieżowa z Aarwangen zaprezentuje się znakomicie na festynie „Muemetu Chilbi”!

• Treść i zdjęcie: Forum Kind, nr 2/02, strony 13–15. Strategia: „Zasada »idź«”. © Copyright www.forum-kind.ch
• Autorzy: SabineJäggi jest nauczycielką. Pracowała w FEG Langenthal, zajmując się przede wszystkim pracą z najmłodszymi dziećmi i dziećmi w wieku przedszkolnym. Szczególnie bliskie jej sercu są nowe grupy docelowe!
  
  W tworzeniu tego artykułu uczestniczyli następujący liderzy:

  Simone Pieper, FEG Langenthal (praca dzielnicowa w grupie młodzieżowej);
  David Marmet, grupa młodzieżowa EMK Langenthal (program dla dzieci na jarmarku bożonarodzeniowym);
  Verena Egger, FEG Langenthal, grupa młodzieżowa Aarwangen (program dla dzieci podczas festynu „Muemetu-Chilbi”)