Op door de woestijn – meer dan alleen een verhaal

Reis door de woestijn

Dit kampthema is bijzonder geschikt omdat het verhaal zelf het christelijke leven symboliseert en de relatie tussen God en de mensheid direct weergeeft. Je kunt het verhaal daarom gewoon voor zichzelf laten spreken en hoeft niet je best te doen om parallellen te vinden tussen het bijbelverhaal en het dagelijks leven van de kinderen. 

God kiest Zijn volk

De kinderen beginnen de week als slaven in Egypte, gedwongen om te werken en blootgesteld aan kwelling. Dan komt het moment waarop ze worden geroepen en hun vrijheid krijgen.

God belooft hen een nieuw land en leidt hen dag en nacht op hun reis daarheen. Maar het duurt niet lang voordat de Israëlieten hun geloof verliezen en zich in de val voelen zitten: achter hen zijn de wraakzuchtige Egyptenaren – voor hen een schijnbaar onoverkomelijke kloof. Ze hebben spijt dat ze niet in Egypte zijn gebleven. Toch houdt God hun achtervolgers tegen met een enorme rookkolom en bouwt Hij een touwbrug voor Zijn volk, waardoor ze de kloof met droge voeten kunnen oversteken. Deze gebeurtenis wordt onder andere tijdens het Pascha herdacht.

Geleid door een zichtbare wolk – als bij een schattenjacht – trekt het volk dieper de woestijn in, totdat de wolk plotseling op een bepaalde plek tot stilstand komt. Hier slaan ze hun kamp op, waar ze nog een tijdje zullen verblijven.

Momenten die het leven zoeter maken

Elke ochtend zegent God de mensen met manna. Op de kampeerplaats ligt popcorn klaar om geoogst te worden. En zelfs als er een hele dag niets anders dan maïs zou zijn, zou men versteld staan van hoe creatief de Israëlische keuken is. Cornflakes, maïsbroodjes, maïssalade, popcorn, polenta en maïskolven zorgen verrassend genoeg voor heel weinig gemopper.

Wat echter nog meer tot verwondering leidt, is de gele, smaakloze drank die op een dag in de kantine verschijnt. Uiteindelijk blijkt hier in ieder geval duidelijk uit dat God en Mozes het serieus meenden met het vernietigen van het gouden kalf.

Herstel na de inval
Het is niet gemakkelijk om in de woestijn te leven. Gevaren zoals watertekorten, vijandige volkeren of interne onenigheid moeten vroeg worden onderkend en bestreden. Gods besluit dat ze nog eens veertig jaar in cirkels door de woestijn moeten rondzwerven, is bijzonder hard – ook al is die eenmalige kampeertrip op zich eigenlijk al een behoorlijk avontuur. De aanval van de Amalekieten is bijzonder zwaar te doorstaan. Het volk is dan ook bijzonder opgelucht wanneer de „Mara-ochtend“ op het programma staat: kinderen worden ingedeeld in wellnessgroepen, waar ze hun presentaties voorbereiden en gerichte training krijgen. Of het nu gaat om voet-, hoofd-, gezichts- of rugmassages, sauna’s en whirlpools, of aerobics en versnaperingen: op de camping ontbreekt het aan niets. En zodra de oase opengaat, genieten de kinderen om beurten van de voorzieningen en helpen ze anderen – een traktatie, niet alleen voor de kinderen.

Waarom ik dit onderwerp aanbeveel

Net zoals God Zijn volk uitkoos en hen door de woestijn leidde om hen voor te bereiden op het komende verlossingswerk, probeerden wij de leden van onze jeugdgroep in soortgelijke situaties te plaatsen en hen te helpen Gods ingenieuze wegen te begrijpen. Vaak kwamen we zelf op het punt waarop we alleen maar konden verwonderen hoe liefdevol God ons had gered.

• Tekst en afbeelding: Forum Kind , nummer 4/09, pagina 8. Zomerkamp van de jeugdgroep van de FEG Wetzikon, 2009. Exodus – en het leven als christen. © Copyright www.forum-kind.ch
• Auteur: Andrin Stäheli, hoofdorganisator van de SOLA 2009 voor FEG Wetzikon.