Dziesięć powodów, dla których warto ewangelizować
Głoszenie Ewangelii oznacza przybliżanie ludzi do Chrystusa poprzez głoszenie im dobrej nowiny.
1. „Tak bowiem Bóg umiłował świat...” (J 3,16)
Wyznajemy, że jesteśmy dziećmi Bożymi. Czyż nie powinniśmy zatem przybierać cech naszego Ojca Niebieskiego? Jego miłość była tak wielka, że oddał swojego Syna, aby zbawić świat. Czyż nasza miłość nie powinna być równie wielka, aby opowiadać o tym światu?
2. „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu” (Mk 16,15)
Jezus dał to przykazanie tym, którzy nie są jeszcze poruszeni samą tylko miłością Bożą; nie zapominajcie, że do niektórych można dotrzeć tylko dzięki wam!
3. „Syn Człowieczy przyszedł bowiem, aby szukać i zbawić to, co zginęło” (Łk 19,10)
Jedynym powodem przyjścia Chrystusa na ten świat było zbawienie ludzi, nawet jeśli oznaczało to śmierć na krzyżu. Czyż nie powinniśmy naśladować przykładu naszego Pana?
4. „Wiedząc zatem, że należy bać się Pana, staramy się pozyskać ludzi… miłość nas do tego skłania… dlatego teraz prosimy w imieniu Chrystusa: Pojednajcie się z Bogiem.” (2 List do Koryntian 5:11-20)
Paweł, który napisał te słowa, znał Boga i zdawał sobie sprawę z ogromnej potrzeby ludzi. Bardzo mu na tym zależało. Czyż nie powinniśmy również z zaangażowaniem dbać o to, by ludzie (przyjaciele, krewni, współpracownicy, nastolatki, dzieci) nadal przechodzili z „śmierci do życia”
?
5. „Stwórz we mnie, Boże, serce czyste – będę nauczał grzeszników Twoich dróg” (Psalm 51:12,15).
Przez pewien czas Dawid nie mógł nauczać innych. Dlaczego? Zgrzeszył i nie żył już w społeczności z Bogiem. Doskonale zdawał sobie sprawę: „Byłbym hipokrytą, gdybym nadal próbował nauczać innych”. Jednak po tym, jak ujawnił swoje grzechy (okazał skruchę) i powrócił do Boga, mógł znów to robić.
6. „Tchórzliwi i niewierni..., ich udziałem będzie jezioro płonące ogniem i siarką” (Objawienie 21:8).
Słowo Boże mówi jasno, tylko nam tak trudno je zrozumieć. Gdybyśmy naprawdę potraktowali takie wersety poważnie, bardziej troszczylibyśmy się o przyszłość zgubionych.
7. „Ci zaś, którzy zostali rozproszeni, chodzili i głosili Słowo” (Dzieje Apostolskie 8:4).
W wersecie 1 widzimy, że apostołowie pozostali w Jerozolimie, podczas gdy „zwykli” chrześcijanie wczesnego Kościoła rozeszli się. Daleko im było do tego, by wszyscy stali się kaznodziejami. To prawda, że w greckim tekście tego fragmentu nie ma słowa, które zwykle tłumaczy się jako „głosić”, ale jest tam słowo oznaczające po prostu „rozpowszechniać dobrą nowinę o zbawieniu”. „Byli to najwyraźniej zwykli chrześcijanie, rozproszeni przez prześladowania, którzy wszędzie dzielili się z bliźnimi dobrą nowiną o przyjściu Mesjasza. Prawdopodobnie głosili ją nawet w synagogach, gdzie każdy Żyd miał prawo zabrać głos. Ich serca były przepełnione. „Kto ma serce przepełnione, ten wylewa się słowami”. Czy taki styl życia nie byłby odpowiedni dla ciebie i dla mnie?
8. „Oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni...” (Mt 28,20).
Wielu chrześcijan całkowicie ufa obecności Boga. Bardzo niewielu jednak zdaje sobie sprawę, że przed słowem „Oto” znajduje się „Idźcie”. „Idźcie na cały świat, a oto Ja jestem z wami zawsze”. Obietnica obecności Chrystusa jest wyraźnie skierowana do tych, którzy wypełniają pierwszą część tego przykazania. Możemy w pełni polegać na obecności naszego Pana, gdy niesiemy Dobrą Nowinę (= Ewangelię) światu.
9. „Otrzymacie moc Ducha Świętego… i będziecie moimi świadkami…” (Dz 1, 8).
W jakim celu mamy otrzymać tę moc? Aby być skuteczniejszymi świadkami! Świadkowie nie kłócą się, a jedynie opowiadają o tym, czego doświadczyli. Tę samą moc Bóg nadal udziela dzisiaj w tym samym celu. Każdy chrześcijanin może doświadczyć napełnienia Duchem Świętym, aby być przygotowanym do pełnienia swojej misji świadka. Boża obecność i moc są przeznaczone dla tych, którzy świadczą. Te wielkie obietnice powinny nas ogromnie zachęcać.
10. „Pójdźcie za mną, a uczynię was rybakami ludzi” (Mt 4,19). Powinniśmy wysłuchać tego wezwania naszego Pana. Obiecał On uczynić nas rybakami ludzi. Teraz to od nas zależy, czy pójdziemy za Nim.
Jak skuteczny jest twój zespół?
Jeśli przyjrzymy się całej Biblii, to zawsze to właśnie poszczególni przywódcy odgrywali kluczową rolę w realizacji Bożego zadania. Wielu z tych przywódców współpracowało w zespołach. Skuteczna i wytrwała ewangelizacja to zawsze wysiłek zespołowy. Jezus wybrał dwunastu uczniów i wysłał ich parami (Mk 6,7: Jezus wezwał do siebie swoich dwunastu uczniów. Mieli iść po dwóch po całym kraju w Jego imieniu). Później wysłał kolejnych 72 i rozesłał ich parami do wszystkich miast i miasteczek, do których sam się udawał (Łk 10,1). Sam Jezus polega na pracy zespołowej i zazwyczaj wysyła swoich uczniów parami.
Jak pozyskać swój zespół do realizacji tego wielkiego zadania
„To, co chcesz rozpalić w innych, musi płonąć w tobie”. To warunek konieczny, aby cokolwiek w ogóle mogło się wydarzyć w twojej pracy. Jeśli ty, jako kluczowy lider, nie pozwolisz Jezusowi nieustannie cię rozpalać, wszystko, co nastąpi później, pójdzie na marne. Jeśli jednak tak jest, musisz zrobić wszystko, co w twojej mocy, aby twój zespół również zapalił się do realizacji tego wielkiego zadania. Jak to osiągnąć? Co możesz zrobić, aby pomóc jako kluczowy lider?
Wyznacz jasne cele J
Jezus miał krystalicznie jasne zamiary dotyczące swojego przyjścia. Miał jasne cele. „Albowiem Syn Człowieczy przyszedł, aby szukać i zbawić to, co zginęło.” Łukasz 19:10
„Moim celem jest powołać grzeszników do wspólnoty z Bogiem, a nie tych, którzy już znają Boga.” Łk 5,32
Kontynuujmy rozmowę na temat misji (Łk 15).
Ewangelizacja musi ponownie stać się waszym priorytetem!
Módlcie się o to
„Ale powiadam wam również: Jeśli dwaj z was na ziemi poproszą mojego Ojca o cokolwiek i będą w tej sprawie zgodni, On im to da.” Ewangelia według św. Mateusza 18:19 „a oni wołają do mnie, wtedy wysłucham ich modlitwy w niebie. Jeśli ci ludzie, którzy noszą moje imię, pokutują za swoje grzechy, odwrócą się od swoich złych dróg i będą mnie prosić, wówczas przebaczę im i sprawię, że ich ziemia znów będzie urodzajna.” 2 Kronik 7:14
Starajcie się wzajemnie się kochać.
„Miejcie się wzajemnie w miłości, tak jak Ja was umiłowałem. Po tym wszyscy poznają, że jesteście moimi uczniami, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali.” Ewangelia według św. Jana 13:34,35
Dbajcie o dobrą atmosferę w zespole
„Jeśli twój brat zawinął ci, idź do niego i powiedz mu, w czym zawinił. Jeśli cię wysłucha, odzyskałeś swojego brata. Jeśli nie chce cię słuchać, weź ze sobą jeszcze jedną lub dwie osoby i spróbujcie razem przekonać go do rozsądku.” Ewangelia według św. Mateusza 18:15,16
Podchodź do konfliktów w zdrowy sposób
- Zrób pierwszy krok
- Przygotuj się do rozmowy w modlitwie
- Zastanów się dokładnie, na czym polega twój problem
- Postaraj się porozmawiać na osobności
- Potwierdź, że relacja jest dobra
- Opisz problem, ale nie oskarżaj
- Wspólnie poszukajcie rozwiązania
- Potwierdźcie, że wasza relacja jest w porządku
Literatura
Bill Hybels, „Nie nawracaj – żyj. Jak bycie chrześcijaninem staje się zaraźliwe”
Mark Mittelberg: Jak sprawić, by twój kościół stał się zaraźliwy
Ron Smith: Jak opowiedzieć o tym światu
Rick Warren: Kościół z wizją
Rick Warren: Życie z wizją. Po co właściwie żyję?
- Zaloguj lub zarejestruj się aby dodawać komentarze