Red Burghilde ... en het brood met Nutella!

Zomerkamp - Ridderkamp

Je kleden als ridders, wonen als ridders, je gedragen als ridders en heldhaftig een kasteeljuffrouw redden zoals ridders dat doen. Dat hebben we allemaal meegemaakt tijdens een iets ander zomerkamp van de jeugdgroep ETG Erlen.

Het begon allemaal op een heel gewone zondagochtend tijdens de kerkdienst. Voor de ogen van de hele gemeente werd onze lieftallige jonkvrouw, Burghilde genaamd, ontvoerd door een overmacht aan zwarte ridders. De geschokte koning moest werkeloos toekijken. Maar hij maakte van deze gelegenheid gebruik en riep op tot de werving van nieuwe schildknapen. Hij biedt hen een opleiding tot ridder aan. In ruil daarvoor eist hij echter van iedereen de bereidheid om zijn leven op het spel te zetten voor de bevrijding van Burghilde.

Renovatie van de ruïne

Onder deze omstandigheden ging ons SOLA-project in de zomer van 2004 van start met ruim 30 kinderen en tieners.

Al op donderdagochtend vertrokken we met de tieners naar onze ruïne (waar we de tenten opzetten), waar we de ridderopleiding volgden. We mochten tijdens het kamp de ruïne Nünegg in Lieli (LU) – met een prachtig uitzicht op de Baldeggersee – voor onze doeleinden gebruiken.

Donderdag en vrijdag brachten we door met het inrichten van de ruïne. In de nog goed bewaarde funderingsmuren bouwden we een keuken, de wasruimte en diverse slaapzalen met elk twee verdiepingen voor de meisjes en de jongens. Dat werkte best goed. We legden balken in de schietgaten en bedekten deze met bekistingsplaten. Als het niet anders kon, werden er bouwsteunen (Stipper) gebruikt. De opbouw was erg bewerkelijk en zwaar. Voor het vervoer van het materiaal hadden we een kleine vrachtwagen nodig, die je natuurlijk niet direct voor de ingang van de ruïne kon parkeren...

Begin van het kamp

Op zaterdag kwamen de jongere schildknapen aan om ons dapper bij te staan bij ons project. Met wat kleine kampvoorzieningen kreeg onze ruïne de laatste afwerking en kon de opleiding tot ridder beginnen. Hoe kun je je in het donker oriënteren, dat was het eerste onderwerp van de opleiding (een soort speurtocht in het donker). 

Ridderopleiding

Zondag

Op zondagochtend hielden we een kerkdienst. Na de oriëntatieloop gingen we 's middags verder met workshops, waarin we ons verplaatsten in de beroepswereld van de ridders. Er konden kroontjes en sluiers voor de prinses worden geknutseld, pijl en boog voor de jager, vlag en wapen voor ons kasteel, diverse instrumenten voor de minnezangers en een mutsje met belletjes voor de hofnar. ’s Avonds vermaakten we ons met ‘Stöckle’. Dit spel werd voor de rest van de week ons favoriete spel! 

Maandag

Met het doel voor ogen om aan het einde van de week Burghilde te bevrijden, begonnen we aan een proefronde. In dit terreinspel was het de opdracht om via verschillende spelletjes het materiaal te bemachtigen voor een draagstoel voor onze lieftallige prinses. Pas toen de troon volledig in elkaar was gezet, kon onze ‘oefenprinses’ worden bevrijd. Om even bij te komen was er ’s middags de gelegenheid om nog meer instrumenten te maken, met echte houtskool te tekenen, riemen te knutselen en met tin munten en andere voorwerpen te gieten. Als afsluiting van de dag oefenden we in nog een nachtspel met het in brand steken van de kastelen van de tegenstanders. Later zakten we één voor één uitgeput neer in ons hemelbed in onze kasteelkamers.

Dinsdag

De dinsdag begon met een riddertoernooi, waarin nog meer ridderlijke vaardigheden werden geoefend. Daartoe behoorden het hanteren van de lans, het meten van krachten bij het boomstamwerpen, spijkeren, behendigheid bij het oversteken van de zeepbaan, enz. ’s Middags begaven we ons op weg naar een ander riddergeslacht om daar om steun te vragen voor ons gevaarlijke plan. Maar hoe groot was de teleurstelling toen we na vier uur marcheren slechts een verlaten ruïne aantroffen. We besloten om even uit te rusten en met onze meegebrachte ‘zeilen’ daar, aan de andere kant van het meer, te bivakkeren.

Woensdag

Bij het aanbreken van de dag begonnen we haastig aan de terugweg, waarbij we het niet konden laten om ons in het zwemmeer weer eens grondig te wassen. Zichtbaar uitgerust en verfrist begonnen we aan de laatste klim terug naar ons kasteel. Maar niemand had gerekend op wat ons daar te wachten stond. Onze ruïne was bezet door vreemde ridders. We hadden geen keuze: we moesten vechten om ons kasteel terug te winnen. Gewapend met een snel gebouwde stormram en waterballonnen bestormden we het kasteel. Het verbeten gevecht sleepte zich voort! Vers gewassen als we waren, werden we overgoten met siroop, water, meel en zaagsel. Maar uiteindelijk was het ons gelukt. Alle vreemde ridders werden op de vlucht gejaagd of vastgebonden en gekneveld in hechtenis genomen. Het hele kasteel moest weer in orde worden gebracht, en tegen de tijd dat ook wij allemaal weer redelijk schoon waren, scheen de avondzon al op ons neer en konden we weer eens genieten van onze welverdiende slaap.

Donderdag

’s Ochtends hielden we ons bezig met workshops, waarin we ridderhelmen knutselden, lood gieten, onze bijbels inbanden, enzovoort. Totdat we ons ’s middags nog een laatste keer voorbereidden op de nog uitstaande bevrijding. We speelden een soort brandbal, maar dan in een kleine kloof. De vier haltes lagen langs zeepbanen en touwbaantjes. De bal werd gespeeld in de vrijwel uitgedroogde rivierbedding.

Vrijdag

Vrijdagochtend meldden onze verkenners dat ze een spoor van Burghilde hadden gevonden. We gingen natuurlijk meteen op pad, wat ons inderdaad naar Burghilde leidde. Maar zij was met duizend sloten aan een boom vastgeketend. De grootste veldslag van het hele ridderavontuur brak uit. Er werd gevochten met penseel en verf. Alle sleutels moesten van de zwarte ridders worden afgenomen, zodat onze arme Burghilde en haar Nutella-broodje eindelijk bevrijd konden worden. Toen het werk gedaan was, volgde een triomftocht terug naar ons kasteel. Daar begonnen we met de voorbereidingen voor het grote ridderfeest, dat voor die avond op het programma stond. Na een feestmaal en goed vermaak in de vorm van dans, zang en theater, werd onze grootste wens vervuld. Elke schildknaap werd door de koning tot ridder geslagen.

Zaterdag

Omdat onze missie was volbracht en elke nieuw benoemde ridder een taak in zijn thuisland te wachten stond, besloten we onze kampementen weer af te breken en naar huis te gaan. En als hij niet gestorven is, dient elke ridder ook daar nog dapper zijn koning.

Het dagelijks leven van een ridder - Rollen

Bij ons kasteel hoorden natuurlijk een koning, een monnik en de hofnar. Af en toe kregen we bezoek van de handelaar, die een assortiment snoepjes meebracht.

Geestelijk

De taak van de kasteelmonnik bestond erin om elke avond de ridders bijeen te roepen en hen een stukje van een verhaal te vertellen. Andere
opgeleide ridders legden dit vervolgens nader uit. Als geestelijk thema voor de gebeds- en stilte-tijd hielden we ons bezig met het boek Jozua. Net als Jozua zijn ook wij ridders van God en strijden we in opdracht van de koning voor hem en zijn rijk. We moeten trainen en steeds opnieuw naar zijn wil vragen.

Kasteelspook

In ons kasteel kregen we dagelijks bezoek van een kasteelspook, dat elke dag onopgemerkt een opdracht uitvoerde. Zo waren alle kranen eens versierd met cadeaulintjes, sierden bloemen ons binnenplein en werd er zelfs eens iemand op het toilet opgesloten. Elke avond bespraken we onze waarnemingen en deden we een gokje over wie het spook zou kunnen zijn...

Slaapverhaaltje

Vlak voor het slapengaan genoten we bij het romantische schijnsel van het kampvuur van een verhaal. Zo begeleidden de avonturen van de nar Till Eulenspiegel ons telkens naar de ridderlijke slaap.

Geïnteresseerd?

Als je meer informatie wilt, de SOLA-dvd wilt ontvangen of tips van welke aard dan ook, neem dan gerust contact op: www.etg-buchwiesen.ch

• Tekst en afbeelding: Forum Kind, nummer 3/06, pagina 17. Zomerkamp 2004 in een ruïne, ETG Erlen.
  
  © Copyright www.forum-kind.ch
• Auteur: Anja Höneisen