Jednolita wizja świata i ludzi

Bóg stworzył ludzi jako koronę stworzenia i dał im życie (Rdz 1-2). W ogrodzie Eden mieli wszystko, czego potrzebowali do życia i bezpośredniej relacji ze Stwórcą. Bóg stworzył ich jednolicie na swoje podobieństwo - z ciałami, umysłami, emocjami, chęcią do społeczności, odpowiedzialnością i kreatywnością. Każda istota ludzka jest złożonym bytem, którego części są ze sobą powiązane i nie można ich sztywno od siebie oddzielić (np. fizycznych, duchowych lub umysłowych). Elementy te są ze sobą ściśle powiązane.

Upadek zasadniczo zmienił ten pierwotny porządek stworzenia. Człowiek utracił bezpośrednią relację z Bogiem i w konsekwencji popadł w fizyczną i duchową śmierć. Jedność relacji międzyludzkich również została zerwana i rozpoczęła się walka o przetrwanie w naturze. Człowiek został zasadniczo zmieniony, ale nie utracił całkowicie swojego człowieczeństwa. Od tego czasu wszyscy ludzie rodzą się oddzieleni od Boga pod mocą grzechu. Jako istoty stworzone nie mamy możliwości otrząśnięcia się z tego stanu własnymi siłami.

Bóg jednak charakteryzuje się miłością, miłosierdziem i łaską. Podejmuje inicjatywę i szuka relacji ze swoim stworzeniem. Oświadczył się im i zawarł z nimi przymierze. Wiele biblijnych historii, począwszy od Abrahama.

Jezus przyszedł na ziemię, aby przedstawić swojego Ojca i umarł, aby nas zbawić. W ten sposób otworzył drogę do Boga (J 14,6) i umożliwił bezpośrednią komunię z Bogiem. Osobistym wyborem każdego człowieka jest odpowiedź na ten dar i pielęgnowanie relacji z Bogiem. Każdy, kto staje się dzieckiem Bożym, otrzymuje nową tożsamość (2 Kor 5,17) i zostaje przemieniony przez Ducha Świętego na obraz Chrystusa. Rozpoczyna się trwający całe życie proces przemiany, który będzie widoczny na zewnątrz poprzez owoce Ducha (Ga 5,22). Nie jest to jednak proces automatyczny czy bierny, ale interakcja między Bogiem a człowiekiem. Bóg powierzył każdej osobie odpowiedzialność za własne życie (1Kor 3,9-13) i pewnego dnia rozliczy ją z tego (Ap 20,12).

Naszym zadaniem jako wierzących jest wzajemne wspieranie się i towarzyszenie sobie oraz głoszenie ewangelii. Dlatego właśnie spotykamy się w lokalnym kościele, który jest integralną częścią ogólnoświatowego Kościoła Bożego. Bycie chrześcijaninem oznacza wspólnotę, solidarność i zasięg. Cała działalność wspólnoty polega na chwaleniu Boga, nauczaniu, budowaniu siebie nawzajem, przeżywaniu społeczności itp. zgodnie z opisem w Kol 3:16.