Er moet een vuur in je branden

In jezelf moet je dat doen branden wat je in anderen wilt doen ontbranden

(Citaat van Augustinus, 354-430 n.Chr.)

Hoe kan men tegemoetkomen aan het verlangen en de behoefte van de wereld als men niet de ‘remedie’ bij zich draagt die het probleem bij de wortel wegneemt? De liefde, kracht en almacht van Jezus, die als een vuur in ons brandt door de Heilige Geest – dat is het antwoord op het verlangen en de behoefte van de wereld. Dit vuur is voor iedereen die het wil. Het kan zich verspreiden naar iedereen die dit vuur wil. Maar hoe kunnen we dit vuur doorgeven als we zelf niet branden? Maar hoe kan het verlangen van de wereld worden bevredigd als we het vuur er niet naartoe brengen?

Iedereen herinnert zich het moment waarop Jezus hen in vuur en vlam zette. Sommigen konden het bijna niet voor zichzelf houden en wilden dat vuur doorgeven. Anderen straalden misschien zo intens dat mensen het opmerkten: het vuur dat zo duidelijk brandde.

Het is elke keer weer een wonder wanneer mensen Gods liefde en kracht in hun leven mogen ervaren en zelf gaan branden.

Zelf in vuur en vlam raken

"Straling is wanneer iemand van binnen brandt en je dat van buitenaf voelt."

(Gerhard Schöne)

Vuur heeft drie kenmerken:

Vuur geeft licht. Licht jaagt bepaalde dieren weg, terwijl het andere juist aantrekt. Vertaald naar mensen: mensen die graag in de schaduw leven, willen geen licht in hun leven. Anderen snakken ernaar.

Vuur geeft warmte. Warmte is van levensbelang voor de mens. Warmte staat ook voor geborgenheid – met een warme deken voor de open haard – voel je je thuis.

Vuur verbrandt alles wat brandbaar is en zuivert metaal. De Bijbel geeft ons zo een prachtig beeld van het genezingsproces. De zilversmid weet of het zilver zuiver is wanneer hij zichzelf erin ziet weerspiegeld.

Geestelijke brandstichters

"Een bejaarde vrouw in de Verenigde Staten bad trouw voor de jonge, dynamische George. Haar gebed was dat deze jongeman niet alleen tot geloof zou komen, maar bovendien zendeling zou worden. Ze begon voor hem te bidden toen hij nog op de middelbare school zat. Jarenlang bad ze zonder dat er iets gebeurde. George groeide op in een gezin waar het persoonlijk kennen van God geen rol speelde. Op een dag ontving George per post het Evangelie van Johannes. In maart 1955 hield Billy Graham een evangelisatiebijeenkomst in Madison Square Garden. Voor het eerst hoorde George een duidelijke boodschap over liefde. Tijdens dat evenement koos George voor de verlossing, die voor hem mogelijk was gemaakt door Jezus Christus, en gaf hij zijn leven over aan het kruis. Sommige mensen vragen zich af of beslissingen als deze echt blijvende gevolgen kunnen hebben. George Verwer zou op die twijfels als volgt antwoorden: „Ik zeg je, wat er die avond vele jaren geleden met mij gebeurde, was een realiteit in mijn hart en is dat sinds die avond mijn hele leven lang, elke dag, gebleven.” Het trouwe gebed van deze bejaarde dame werd verhoord en uit dat gebed ontstond de wereldwijde zendingsorganisatie OM (Operation Mobilization). Duizenden mensen zijn met deze organisatie actief op het zendingsveld en brengen de liefde van Jezus de wereld in. Een trouwe gebedsstrijder die in geloof bleef bidden totdat God haar verzoek verhoorde – een geestelijke ‘brandstichter’!”

Emmaus – Jezus ontsteekt opnieuw het vuur

Bijbelstudie over Lucas 24:13 e.v.

Deel I

Waar zitten die vraagtekens die je de frisheid van het geloof ontnemen?

... het hart is traag geworden (vers 25)
Hoe vaak bevinden we ons niet in een situatie waarin we een gebeurtenis in ons leven niet begrijpen. We vragen ons af: ‘Waarom?’ en ‘Waarom moest dit gebeuren?’ In zulke situaties in het leven bestaat het grote gevaar dat ons hart traag wordt. De discipelen op weg naar Emmaüs hadden veel vragen, konden niet begrijpen wat er gebeurde en lieten hun hoofden hangen.

Heeft wat je over Jezus weet de kracht om je dagelijks leven met vreugde te vervullen?

... is er verdriet in plaats van vreugde (vers 17)
Zelfs de meest elementaire feiten van de verlossing (het graf is leeg – HIJ LEEFT!! vers 22) brengen de discipelen niet langer tot vreugde. Ook wij weten in theorie alles wat Jezus voor ons heeft gedaan en wat wij door HEM zijn. Maar is dit meer dan alleen maar theoretische kennis?

Wat houdt je blik zo vast dat je Jezus niet kunt waarnemen?

... de nabije, aanwezige Heer wordt niet langer waargenomen en herkend.
Hoewel Jezus naast hen loopt, herkennen ze Hem niet. Het is alsof hun ogen vastgehouden worden (vers 16). Ook wij zien vaak allerlei dingen: onze problemen met verschillende mensen en met onszelf – maar Jezus, die naast ons loopt en altijd bij ons is, nemen we niet waar. We zijn gefixeerd op onze zorgen.

Rouwen wij ook om geloofservaringen uit het verleden, omdat we vandaag de dag niets meer met Jezus beleven?

... ze kijken verlangend terug en leven in het verleden (vv. 18-19).
Voor de discipelen liggen de hoogtepunten van hun geloof uitsluitend in het verleden. Toen beleefden ze Jezus. Nu snuffelen ze in het verleden: ja, toen was het indrukwekkend – maar vandaag?

Welke beloften ken jij? Waaruit blijkt dat je erin gelooft en er rotsvast vertrouwen in hebt?

... het geloof is zwak.
De beloften en toezeggingen van de Bijbel (profetieën vers 25) krijgen geen vat meer op mijn dagelijks leven. Hun kracht blijft voor mij verborgen. Ik weet veel dingen met mijn verstand, maar ik kan ze niet meer in mijn hart laten doordringen. De beloften van de Bijbel verliezen hun glans. Hoewel ik ze ken, geven ze me geen motivatie en kracht voor mijn leven.

Hoe gemakkelijk is het voor mij om me aan Gods wil te onderwerpen, vooral als ik eigenlijk iets anders wilde?

... diep van binnen voelen we teleurstelling omdat alles anders is gelopen dan we hadden gehoopt. „Wij hopen dat Hij het is die Israël zal verlossen“ (vers 21). De discipelen waren teleurgesteld in Jezus. Waarom deed Hij het niet zoals wij dachten en wensten? Hij is juist de soevereine Heer die geen fouten maakt. Hoe snel gebeurt het ook bij ons dat we Jezus tot uitvoerder van onze verlangens maken.

||

Deel 2

Wat schrok je af?

Algemene oorzaken van frustratie:

"Als je anderen niet kunt opzwepen, leef je zelf nog steeds in zonden."

(Klaus Bockmühl)

• Wanneer (terugkerende) zonde ons teistert en ons steeds verder van God verwijdert.
• Wanneer we anderen niet kunnen vergeven (omdat we innerlijk gebonden zijn)
• Wanneer we zo druk bezig zijn met dingente doen voor Gods heiligheid,dat we geen tijd meer hebben om ons bij God te herbronnen. We zijn vergeten hoe het is om te rusten in de schoot van God. Maar al te vaak vergeten we dat ook wij verzorgd mogen worden.
• Wanneer we op een gegeven moment stagneren – en nergens komen omdat bijvoorbeeld trots ons tegenhoudt
• Wanneer we liever anderen helpen, in plaats van voor onze eigen geestelijke groei te zorgen door ons door anderen te laten helpen
• Wanneer twijfel ons kwelt en we niet de tijd nemen om die twijfels onder ogen te zien en er doorheen te worstelen

Frustratie bij evangelisatie

Misschien zit de teleurstelling nog steeds diep in je botten als je aan het onderwerp ‘evangelisatie’ denkt.

Voorbeeld 1: Ik nam een vriend mee naar het evangelisatie-evenement – de evangelist legde enorm veel druk op – ik schaamde me enorm dat mijn vriend dit moest doorstaan – ik ben boos op die idiote spreker – wie weet of mijn collega nu niet voor altijd de winkel zal mijden ...

Voorbeeld 2: Ik werd gevraagd om een korte inleiding te geven tijdens een regionaal floorballtoernooi. Het ging helemaal over de sport. Toen werd er een pauze van 15 minuten ingelast. Daar sta ik dan voor de kinderen, op wiens gezichten te lezen was: „Houd het maar kort, dan kunnen we verder spelen!” Ik was totaal ontredderd na de toespraak – gedachten raasden door mijn hoofd: „Was het dit wel waard? 15 minuten en dan meteen weer terug naar de wedstrijd – dat was toch zeker slechts een symbolisch ritueel voor de leiding, dan had ik het beter helemaal achterwege kunnen laten!”

Voorbeeld 3: Jarenlang vertelde ik mijn jongeren over Jezus, probeerde ik Hem bij hen in de gunst te brengen, nodigde ik hen uit voor een leven met Hem – maar geen van hen kwam met mij tot geloof. Maar toen, tijdens een jeugddienst in een andere kerk – daar gebeurt het – kiezen ze voor een leven met Jezus. Eigenlijk zou ik me daarover kunnen verheugen, maar ik vraag me af: waarom niet bij mij? Wat doe ik verkeerd? Wat heeft die andere predikant dat ik niet heb? Heeft mijn inspanning wel zin?

Ken je dit soort frustrerende ervaringen? Heb je er ooit over gesproken? Laat het eruit. Spreek je uit. Schrijf je frustrerende ervaringen met betrekking tot evangelisatie op een apart vel papier.

Deel de ervaringen met elkaar en leg ze in gebed neer bij het kruis. Verbrand symbolisch het papier met de frustrerende ervaringen.

Je papiertje behoort nu tot het verleden. De frustratie bevindt zich nu op de plek waar ze thuishoort: aan het kruis!

||

Deel 3

Jezus voor jou

V15: "Jezus kwam dichterbij." Hij komt naar je toe, Hij is er voor je, en Hij is er voor jou. Hij ziet dat je lont slechts smeult en Hij geeft om je. Hij geeft om je wanneer je je down voelt, wanneer je het niet meer ziet zitten, wanneer je gefrustreerd en teleurgesteld bent. Je neerslachtigheid laat Jezus niet koud, het zet Hem in beweging. Hij neemt het initiatief. Hij wil niet dat je smeulende lont helemaal uitgaat. Hij wil je opnieuw in vuur en vlam zetten.

Hoe doet Hij dat?

Voor jou … in tweeën

V. 14 „...ze spraken met elkaar over deze dingen.”: blijf niet in je eentje zitten met je frustratie. Wees ook eerlijk tegenover anderen. Verwerk in een gesprek wat je bezighoudt. Elke leider zou zo’n vertrouweling moeten hebben tegenover wie hij eerlijk kan zijn.

V. 15 ... in een gesprek komt Jezus dichterbij. Alsof Jezus juist daar dichterbij komt waar we eerlijk tegen elkaar zijn.

V. 17 Hij mengt zich in het gesprek. Hierdoor stijgt het gesprek boven het louter interpersoonlijke niveau uit. Plotseling mengt Jezus zich actief in het gesprek en geeft het een andere wending; Hij opent een ander perspectief.

Voor U ... in gebed

Uiteindelijk zijn beide wanhopigen niet langer met zichzelf bezig, niet langer alleen met het probleem – maar met Jezus – gericht op Hem. In gesprek met Hem. Een levendig gebedsleven is onmisbaar, want daardoor betrekken we Jezus bij wat ons bezighoudt. Ons gebedsleven zal altijd onder vuur liggen, omdat de tegenstander niet wil dat we ons tot Jezus wenden. Hij weet dat als we Jezus aanroepen, Hij zal worden gesmeekt en zal komen om in te grijpen.

Voorbeeld: de opwekking in Oeganda begon toen twee ontmoedigde predikanten eerlijk tegen elkaar waren. Ze gaven elkaar toe dat er niets meer over was van hun liefde en passie voor Jezus. Daarna baden ze samen om vernieuwing. Dit was het stille begin van een grote geestelijke beweging die vandaag de dag nog steeds voelbaar is in Oeganda.

Voor jou ... in het Woord van God

V. 32: Er ontstaat nieuw vuur wanneer mensen ‘de Schrift openen’. Gods woorden zijn nog steeds Jezus’ populairste en meest effectieve middel om je opnieuw in vuur en vlam te zetten. Gods Woord is de bron waar ontmoedigde discipelen nieuw vuur van God ontvangen. Zijn woorden zijn brood voor je ziel

Bijbellezen zal altijd omstreden blijven. Want de vijand wil niet dat je in vuur en vlam raakt voor Jezus. Lees de Bijbel niet altijd met het bijbedoeling: wat kan ik aan anderen doorgeven (in de Jungschi), maar begin eerst met de gedachte: wat wil God mij nu geven? Lees de Bijbel eerst voor jezelf! De uitleg van de Bijbel en het vertellen van de bijbelverhalen in het kinder- en jeugdwerk (en ook elders in het kerkelijk werk) moeten centraal blijven staan, als we ook bij anderen een vuur willen ontsteken.

"Ik lees elke ochtend vier hoofdstukken uit Spreuken en vijf hoofdstukken uit de Psalmen. Spreuken brengt me dichter bij de mensen; de Psalmen dichter bij God."
(Billy Graham)

Lees ik Gods Woord; zelfs de T? Doe ik aan bijbelstudie?

Laat ik toe dat Jezus Gods Woord voor mij ontsluit? Streef ik naar een dieper begrip, naar interpretatie? Of blijf ik altijd aan de oppervlakte?

Geloof ik wat ik lees? Vraag ik om geloof in Zijn beloften? (vers 25: De discipelen hadden bovenal een gebrek aan geloof; zie Hebreeën 11:1)

Als je zo’n geloof hebt – hoe komt dat dan tot uiting? (Wat durf je aan? Waar vertrouw je op?)

||

Voor jou ... aan het kruis

Laat het kruis je opnieuw in vuur en vlam zetten

"En het geschiedde, toen Hij met hen aan tafel zat, dat Hij brood nam, dankzegging deed, het brak en het hun gaf. Toen gingen hun ogen open en herkenden zij Hem." (vers 30-31)

... dit gebeurt wanneer Jezus bij de kern van de zaak komt, het allerbelangrijkste: zijn dood aan het kruis. Hij had hier eerder al over gesproken (vers 26): "Moest Christus niet lijden?" – Jezus had dat aangetoond aan de hand van de profeten – nu maakt Hij het tastbaar door het gebroken brood, reikt het aan hen uit en begrijpen zij:

Dit is voor mij!

Hij deed dat voor mij.

Dan, ineens, als het gaat om de centrale gebeurtenis van de verlossing, gaan hun ogen open en herkennen ze Jezus Christus.

De kern en het hoogtepunt van de bijbelse boodschap is dat Jezus aan het kruis stierf voor mijn zonden, zodat ik vergeven zou worden, zodat ik gered zou worden, zodat ik weer in een verzoende relatie met de Vader zou kunnen leven. Dat is de kern van het evangelie. Dat is het goede nieuws dat redt. Deze boodschap loopt als een rode draad door de hele Bijbel – van Genesis tot Openbaring! Gods heilsplan voor jou!

Om niet uit het oog te verliezen wat er aan het kruis is gebeurd, vieren we regelmatig het Heilig Avondmaal. Daar wordt wat Jezus voor ons heeft gedaan letterlijk vlees en bloed voor ons. Hij, het brood des levens, geeft de discipelen het brood des levens te eten. Hij nodigt ons uit aan zijn tafel. Hij geeft wat we echt nodig hebben. Hij zorgt voor ons. Hij schenkt vergeving. Hij schenkt reiniging. Hij schenkt eeuwigheid.

Is de kern van het evangelie, „Jezus stierf voor mij aan het kruis“, het allerbelangrijkste in de wereld dat mij raakt, mij bezorgd maakt en tegelijkertijd dankbaar?

"Zijn wij nog steeds mensen die hierdoor geraakt worden? Wie zelf niet geraakt is, kan anderen ook niet raken."

Beloften voor jou

Jezus zegt tegen jou:

"Het gebogen riet zal Ik niet breken, de smeulende lont zal Ik niet doven." Matt. 12:20 – zelfs niet bij jou.

"Ik ben gekomen om een vuur op aarde aan te steken, en ik zou willen dat het al in vlammen stond." Lucas 12:49 – hiermee bedoelt Hij ook jou

Jezus nodigt je nu bij Zich uit. Hij is de Heer die om je geeft, die je frustraties kent, die je teleurstellingen begrijpt, die je achterna gaat en je weer wil helpen opstaan. Het is dezelfde Heer die op Pinksteren Zijn kracht aan Zijn discipelen gaf – als vuur uit de hemel zond Hij Zijn Geest en zet Hij daarmee Zijn volk in vuur en vlam.

Bronvermelding:

Auteurs: Thomas Lorenz en Philippe Diener

Inhoud, omslagafbeelding, auteursrecht:

www.besj.ch