Informacje o grach terenowych

W tym artykule znajdziesz przydatne wskazówki i triki dotyczące dobrego przygotowania i przeprowadzenia gier terenowych. Dzięki odpowiedniej wiedzy planowanie i realizacja takich gier stają się o wiele łatwiejsze.

Emocje i sukces zależą od

od interesującej, dostosowanej do wieku i dobrze przedstawionej koncepcji gry (fabuły).
dobrze przemyślanych i jasno wyjaśnionych zasad gry.
prowadzącego grę.
wielkości i kształcie obszaru gry.
ducha gry oraz motywacji graczy i personelu.
zaangażowanie poszczególnych graczy.

Przygotowanie

Rozpoznanie terenu (Gdzie znajdują się zagrożenia? Gdzie znajdują się obszary chronione?)
Należy ustalić, czy teren jest terenem łowieckim, poligonem wojskowym czy rezerwatem przyrody; w razie potrzeby poinformować odpowiednie strony
W razie potrzeby wyznacz obszar gry i rozstaw stanowiska
Wyjaśnij uczestnikom zasady gry, przydziel zadania i z góry określ, jaki rodzaj pomocy jest dozwolony...
Przygotuj niezbędne materiały

Pierwsze kroki

Jak wprowadzić graczy w odpowiedni nastrój
Zawodnicy zapoznają się z sytuacją wyjściową
Przyjęcie roli (program jednostkowy itp.)

Instrukcja gry

Wyznacz obszar gry, zaznaczając punkty kontrolne i stacje; zaznacz granice boiska oraz strefy zagrożenia; poinformuj o lokalizacji punktu pierwszej pomocy
Wyjaśnij zasady gry tak, aby wszyscy mogli cię widzieć i słyszeć; zwracaj uwagę na dobór słów
Wyjaśnij zasady gry z różnych perspektyw
Zapewnij wystarczającą ilość czasu i pozwól uczestnikom zadawać pytania
Zapewnij ciszę

Zasady gry

Przemyśl wszystko dokładnie, zwracaj uwagę na szczegóły i staraj się zidentyfikować obszary niejednoznaczne
Wszystko, co nie zostało zabronione, jest dozwolone (szara strefa)
Niektóre zasady wpływają na dynamikę gry, podczas gdy inne mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa.
Nie pozwól, by sytuacja wymknęła się spod kontroli, ale pozostaw wystarczającą swobodę
na opracowywanie strategii

Tworzenie grup

Czy grupy powinny być zrównoważone, czy też tworzone losowo?
Przed rozpoczęciem gry należy przeznaczyć trochę czasu na przydzielenie ról i omówienie strategii w grupie
Niech gracze ustawią się w kolejności według wieku (od najmłodszego do najstarszego), a następnie niech się przeliczą. To zazwyczaj jest sprawiedliwe…
Identyfikacja grup

Zarządzanie grą

Ty i apteczka znajdujecie się w centralnym punkcie i gracze mają do nich dostęp w dowolnym momencie
W razie potrzeby dodatkowi pracownicy będą patrolować teren rozgrywki, aby wyjaśnić wszelkie niejasności.

Plac zabaw

Należy wytyczyć granice na mapie i wyraźnie je oznaczyć (taśmą ostrzegawczą, flagami itp.)
W miarę możliwości wykorzystaj naturalne granice, które dobrze się wyróżniają (ścieżki, rowy, polany itp.)
Uwaga: Pole gry jest zazwyczaj wybierane jako zbyt duże!
Oznacz strefy zagrożenia

Początek i koniec gry

muszą być jasno określone; należy użyć sygnału dźwiękowego
Zawodnicy powinni wiedzieć, gdzie mają się udać na początku i na końcu meczu.

Czas trwania gry

Całkowity czas obejmuje wyjaśnienie zasad gry, podział na grupy, czas gry, czas dojazdu na boisko oraz podsumowanie
Podczas dłuższych rozgrywek emocje mogą czasami osłabnąć; zadaniem personelu jest utrzymanie motywacji graczy
W razie potrzeby należy ogłosić czas trwania rozgrywki

Zakończenie

Faza relaksacyjna (szczególnie w przypadku nocnych gier na świeżym powietrzu), np. herbata przy ognisku, spokojny spacer z powrotem do obozu; konieczne jest pogodzenie się drużyn (w tym również członków kadry!)
Ogłoszenie wyników gry, wyjście z roli i umożliwienie dyskusji; należy podkreślić wspólny wynik/doświadczenie, a nie zwycięską drużynę
Ceremonia wręczenia nagród
Postaraj się rozładować powagę gry, podchodząc do niektórych spraw z humorem.

Typowe błędy

Szare strefy i nieprzemyślane zasady, które pojawiają się w trakcie gry, a następnie są w jakiś sposób rozwiązywane przez personel na stanowiskach (frustracja)
W grach, w których pracownicy pełnią rolę „inspektorów”, należy dostosować stosunek liczby pracowników do liczby graczy. Czasami przeradza się to w rywalizację o to, „kto złapie najwięcej uczestników”, co może być frustrujące dla graczy. Lepiej jest zatrudnić mniej pracowników, ponieważ w przeciwnym razie trudno jest zachować kontrolę nad sytuacją.
Pracownicy nie są wystarczająco poinformowani, zwłaszcza jeśli chodzi o szczegóły.
Wyjaśniając coś, automatycznie zakłada się własne rozumienie i wiedzę, ale często inni interpretują te same słowa jako oznaczające różne rzeczy lub procedury – na przykład postępowanie z wstążkami życia, pokazywanie wstążki przeciwnika podczas jej przekazywania itp.
Trasy są zbyt długie i prowadzą przez zróżnicowany teren, np. zarośla, ciernie, rowy...
Pamiętaj o piciu podczas zawodów
Nie uwzględniono wystarczającej ilości czasu, zwłaszcza na przygotowania przed rozpoczęciem gry; często nie jest to uwzględniane w rzeczywistym czasie trwania gry (stres)
Zwróć uwagę na rozmieszczenie grup i miejsca, w których się przecinają; grupy znajdujące się na skraju mogą mieć przewagę
Grupy, których stacje znajdują się na szczycie lub u podnóża zbocza, mogą mieć przewagę lub znajdować się w niekorzystnej sytuacji
Niepotrzebni członkowie personelu siedzą bezczynnie (frustracja, spadek motywacji)
Materiały nie są dokładnie przygotowane (brak długopisów itp.)
Członkowie personelu omawiają z graczami rzeczy, które poszły nie tak, zaraz po zakończeniu gry, co psuje nastrój
W przypadku skarg nie należy ich zgłaszać w obecności uczestników; zamiast tego należy je konstruktywnie zgłaszać osobie odpowiedzialnej, z wyjątkiem przypadków bardzo poważnych błędów

Rodzaje gier plenerowych

Gry o przemyt: Należy przemycić jakiś przedmiot w określone miejsce.
Gry bojowe i taktyczne: Atakuj i broń się, wykorzystując spryt i podstępy.
Pogoń za skarbem: poszukiwanie i rozwiązywanie zadań.

Źródło

Zdjęcie na okładce: grafika udostępniona przez wydawnictwo buch+musik ejw-service gmbh, Stuttgart – www.ejw-buch.de , źródło: Jungscharleiter Grafik-CD plus; drugie poprawione wydanie z 2002 r. © buch+musik ejw-service gmbh, Stuttgart