Monopoly Extreme (edycja Jungschar-Swiss)

Trzy kantony – Uri, Schwyz i Nidwalden – tworzą po jednej grupie rozgrywkowej. Rozgrywki odbywają się zasadniczo zgodnie z oficjalnymi przepisami gry (wydanie szwajcarskie).

Opis gry „Monopoly Extreme”

Duża plansza do gry Monopoly, nieco zmodyfikowana, jest przypięta do tablicy ogłoszeniowej. Prowadzący stoi przed nią i porusza pionkami (flagi kantonów Uri, Schwyz i Unterwalden), a także stawia lub buduje domy i hotele. Uczestnicy zrzeszenia młodzieżowego siedzą w grupach przed tablicą ogłoszeniową. Każdy kanton posiada swój „bank kantonalny”, w którym przechowuje pieniądze z gry Monopoly, a także swoje nieruchomości i hotele (wycięte z papieru). Każdy kanton otrzymuje taki sam kapitał początkowy. Oczywiście istnieje też Szwajcarski Bank Narodowy, który nadzoruje wszystkie pieniądze. Prowadzący wyjaśnia standardowe zasady gry w Monopoly. Ceny działek (w szwajcarskiej edycji działki to kantony; własny kanton również trzeba kupić ponownie) są podane na poszczególnych polach. Ceny budowy domów i hoteli, a także podatki pobierane przez inne kantony (jeśli gracz wyląduje na danej działce) są opisane w karcie własności działki. Grupa otrzymuje ją przy zakupie kantonu. Wysokość cen należy dostosować do możliwości dzieci.

Pojawiły się pola akcji i pola ryzyka. W obu przypadkach grupa musi dobrać kartę. Karty akcji zawierają zawody przeciwko innemu kantonowi (grupa może sama wybrać/wyzwać przeciwnika). W zależności od stopnia trudności zawodów wyznaczana jest wyższa nagroda pieniężna. Zwycięzca ostatecznie otrzymuje pieniądze. Karty ryzyka są podobne do kart wydarzeń w oryginalnej grze Monopoly: np. „Idź do więzienia”.

Bank Narodowy nadzoruje zakupy, stawki zakładów oraz wpływy podatkowe trzech grup. Zakupy są zawsze dokonywane za pośrednictwem Banku Narodowego. Handel między grupami jest oczywiście możliwy: np. grupa 1 jest zainteresowana działką w kantonie Berno, ale znajduje się ona już w posiadaniu grupy 2…

Pomysł na grę zaczerpnięty z gry „Monopoly – edycja szwajcarska”

Rozpoczęcie gry

Najwyższa wartość wyrzucona na kostce decyduje o tym, który kanton rozpocznie grę jako pierwszy. W ramach grupy dzieci muszą rzucać kostką na zmianę. Czas trwania gry lub liczbę rund ustala prowadzący. Jeśli kanton zbankrutuje, zostaje wyeliminowany z gry. (Zaciąganie długów jest zbyt skomplikowane, ale oczywiście można na to zezwolić według własnego uznania). W razie potrzeby można sprzedać działki, hotele lub apartamenty, aby kanton odzyskał płynność finansową. Wygrywa ten kanton, który na koniec gry ma najwięcej pieniędzy!

Zakończenie gry

Podsumowanie środków pieniężnych (w tym wartości działek, hoteli i apartamentów), podsumowanie gry, wręczenie nagród, wręczenie wyróżnień i bonów do kiosku