Szemranie, Chlüre, Chlüri

... lub Schusser, Klicker itp. W samych krajach niemieckojęzycznych istnieje ponad 100 nazw tej gry i co najmniej tyle samo gier.

Gdzie się podziały Chlüre / kulki?

Nadal można je znaleźć w sklepach z zabawkami, a szczególnie piękne okazy można od czasu do czasu zobaczyć w słoiku z cukierkami na półce z książkami. W każdym razie dzieci, które bawią się czekoladkami, stały się rzadkością i tylko nieliczne nadal wiedzą, do czego służą te kolorowe szklane kulki.

Nasi dziadkowie pamiętają

W tamtych czasach nie każdy zakamarek był wybrukowany, nie każdy róg służył do parkowania. Łatwo było znaleźć miejsce na ulicy, gdzie można było bez przeszkód "postrzelać". Wystarczyło wywiercić dziurę w ziemi obcasem buta i można było ruszać. Droga należała do mieszkańców, a nie do ruchu ulicznego. Co najważniejsze, ulica należała do dzieci. Gra w marmur była grą wiosenną: przychodziła, czarowała wszystkie dzieci bez wyjątku i znikała tak tajemniczo, jak się pojawiła.

Tak grali starożytni Rzymianie: "Kule i orzechy są tak cenne dla rzymskich dzieci, jak złoto dla dorosłych" - stwierdził kiedyś rzymski pisarz Augustyn. I miał rację, ponieważ gra w kulki (lub orzechy, w której zamiast kulek strzelano orzechami) była jedną z najpopularniejszych gier dla dzieci w czasach starożytnych Rzymian. Archeolodzy odkryli niezliczone rzymskie kulki podczas wykopalisk, które można dziś oglądać w gablotach muzeów. Istniały kamienne kulki, gliniane kulki i szklane kulki, jakie znamy dzisiaj. Kulki mogą być najstarszą grą na świecie.

Gdzie gramy

Możemy grać na zewnątrz, w ogrodzie, na osiedlu, na placu zabaw, na ulicy, na podwórku i na podwórku szkolnym. Jeśli w ogóle nie ma możliwości zabawy na świeżym powietrzu, albo dlatego, że leje deszcz, albo dlatego, że zabawa na ulicy jest zbyt niebezpieczna, nadal nie musisz rezygnować z klikania. W wiele gier można grać równie dobrze w pokoju lub w mrowisku. Eksperci rzucają lub toczą kulki w prostych lub skomplikowanych technikach rzucania (wspólny rzut, strzał kciukiem, flicking). Jednak w Ameisli nacisk kładziony jest na radość z gry, a nie na technikę. Do dzieła!

Pungitan

Ta gra wymaga co najmniej dwóch graczy oraz po jednym marmurze i celu. Na Filipinach ludzie znają tę marmurową grę, w którą kiedyś grano małymi okrągłymi muszelkami. W tym celu na podłodze (lub papierze do pakowania) rysuje się okrąg o średnicy 60 cm, w środku którego tworzy się mały pierścień o średnicy 2 cm. Pierwszy gracz umieszcza swoją kulkę na krawędzi dużego okręgu i próbuje wycelować w kulkę umieszczoną w mini-okręgu. Jeśli trafi, zdobywa 1 punkt. Jeśli uda mu się trafić zarówno z małego, jak i dużego okręgu, zdobywa 5 punktów. Jeśli spudłuje, wychodzi z pustymi rękami. Zwycięzcą zostaje ten, kto po kilku rundach zdobędzie najwięcej punktów.

Zgadywanka Par-Inpar (starożytny Rzym)

Potrzebna jest dowolna liczba kulek. Gra jest rozgrywana w parach. Par-Inpar była bardzo popularna wśród rzymskich dzieci. W tej grze mrówka trzyma kilka kulek ukrytych w pięści i prosi swoich towarzyszy o odgadnięcie, czy jest to liczba parzysta czy nieparzysta. Jeśli przeciwnik zgadnie poprawnie, otrzymuje punkt, jeśli zgadnie źle, punkt trafia do drugiej osoby. Lider może pomagać w zapisywaniu i pomagać młodszym Ameisli z liczbami parzystymi i nieparzystymi. Obaj gracze na zmianę chowają się i zgadują, dopóki ktoś nie zdobędzie 10 punktów. W nagrodę może odebrać marmur od kolegi z drużyny. Ta gra jest bardziej odpowiednia dla starszych Ameisli. W tym samym czasie młodsi Ameisli mogą spróbować łatwiejszej gry.

Gra marmurowa Kanju (Indie)

10-12 mrówek potrzebuje marmuru. Linia rzutu jest narysowana w odległości 1-5 m od 10-centymetrowego otworu (w zależności od trudności i wieku). Każda mrówka po kolei celuje w ten otwór. Ta, która pierwsza trafi w otwór, wygrywa i jest eliminowana w kolejnych rundach. Pozostali gracze kontynuują grę, a każdy, który trafi, również zostaje wyeliminowany. Trwa to tak długo, aż pozostanie tylko jeden gracz. Przegrała i musi za karę przeskoczyć na jednej nodze z dołka do linii rzutów. Wariant: w drugim przejściu (lub w przypadku wyeliminowanych graczy) linia rzutu znajduje się dalej od dołka.

Odbicie

10-12 Ameisli potrzebuje po jednej kulce. Z linii kulki są rzucane o ścianę. Jeśli odbijająca się kulka trafi w inną, strzelec zdobywa wszystkie kulki leżące na ziemi.

Warianty:

marmur musi uderzyć bezpośrednio podczas upadku
wystarczy również, że dotknie innej, gdy się toczy

Pochodnia

10 - 12 Ameisli potrzebuje co najmniej dwóch piłek. Bramy o różnej szerokości zostały wycięte w kartonowym pudełku. Każdy łuk jest oznaczony wynikiem - im mniejsze wejście, tym wyższy wynik. Kto osiągnie najwyższy wynik w 10 próbach? Prowadzący pomaga w sumowaniu. Starsi Ameisli mogą służyć pomocą.

Labirynt Mumble

Labirynt można zrobić z kartonowych rurek, węży, kół wodnych, pudełek i dzwonków przy odrobinie wyobraźni i kleju. Jeśli możliwe są różne wyjścia lub jeśli marmur ląduje jako ostatni na poziomie z ustawieniem punktowym, jest to gra losowa. Mam nadzieję, że włączysz marmurową grę do jednego z następnych mrówczych popołudni. Miłej zabawy i powodzenia