Turnieje we wszystkich formach

Gry i sport to doskonały sposób na ruch, poprawę wyników i naukę umiejętności społecznych. Jednak trenowanie przez cały czas nie jest dobrą zabawą: wielki turniej zapewnia odpowiednie ramy do porównania nabytych umiejętności.

Ten artykuł pochodzi z magazynu Forum.

Turnieje z udziałem dzieci

Niezależnie od tego, czy jest to sport drużynowy, indywidualny czy po prostu gra: wiele form turniejowych można dostosować do własnej sytuacji przy niewielkim wysiłku. Każdy, kto organizuje turnieje z udziałem dzieci, powinien najpierw zadać sobie kilka podstawowych pytań:

Jakie są nasze cele? Wyłonienie najsilniejszego gracza, najsilniejszej drużyny? Czy najważniejsza jest dobra zabawa?
Czy gracze już się znają? Ile czasu jest do dyspozycji?
Ile drużyn/graczy bierze udział?
Czy szczęście może odegrać jakąś rolę?

Idealnie byłoby, gdyby w pracy z grupami młodzieżowymi odbywały się nie tylko turnieje jednej gry lub jednego sportu, ale także kombinacje różnych gier. Dzięki temu dzieci o różnych mocnych stronach mogą ze sobą rywalizować. Nie tylko "mono-player", ale także "polysportive" powinien mieć szansę.

turnieje "pechowe"

Poniższa sekcja przedstawia turnieje, w których szczęście nie odgrywa żadnej lub odgrywa niewielką rolę.

Turniej rotacyjny

Cele:

Wszyscy grają przeciwko wszystkim
Sprawdzany jest poziom wydajności

W turnieju rotacyjnym każda drużyna gra przeciwko sobie. Jeśli liczba drużyn jest nieparzysta, wprowadzana jest przerwa. W tym typie turnieju różne gry mogą być rozgrywane na boiskach; w tym przypadku wszystkie drużyny rotują.

Wariant:

W przypadku równych gier, zdobyte punkty są "przenoszone" do następnej gry; dla piłki nożnej z drużyną A-H: pierwsza gra A:B kończy się wynikiem 3:1. A rozpoczyna drugą grę przeciwko C z wynikiem 3:1, B przeciwko E z wynikiem 1:3.

Imperialny turniej

Cel:

Wybrany zostaje najlepszy gracz

W turnieju cesarskim drużyny są rozmieszczone na boiskach. W tym przypadku wymagana jest parzysta liczba drużyn. Pod koniec czasu gry/po wyłonieniu zwycięzcy, przegrani przesuwają się o jedną grę w lewo, a zwycięzcy w prawo. Przegrany, który już grał po lewej stronie lub zwycięzca po prawej, pozostaje na boisku.

Wariant z piłką siedzącą

Wszyscy gracze zaczynają w środkowym kwadracie. Ten, kto został trafiony, przesuwa się o jedno pole w lewo, a ten, kto został trafiony, przesuwa się o jedno pole w prawo.

Klasyka: turniej pucharowy

Prawdopodobnie najbardziej znaną formą jest turniej pucharowy: większość oficjalnych turniejów odbywa się zgodnie z tym trybem.

Celem jest wyłonienie najsilniejszej drużyny.

Jeśli mocne strony uczestników są znane z przeszłości, najlepsi są umieszczani jak najdalej w tabeli. Każdy zwycięzca awansuje do następnej rundy, podczas gdy przegrani są eliminowani.

Dzięki temu turniejowi najlepszego gracza można wyłonić w niewielkiej liczbie meczów.

Turnieje z czynnikiem szczęścia

W pracy z dziećmi często chodzi bardziej o zabawę i umiejętności społeczne niż o mierzenie zdolności sportowych. W tym przypadku czynnik szczęścia może znacznie urozmaicić akcję.

Turniej losowany

W turnieju losowanym partnerzy do gry są losowani. Można to zrobić na przykład poprzez losowanie kart Jass, ponumerowanych żetonów itp. Pola gry muszą być wyraźnie oznaczone, w przykładzie z kartami Jass z 6, 7, pionkiem, asem.

Wariant:

W grach drużynowych składy drużyn mogą być również losowane, np. króle: asy, pionki-królowe, 9:8 itd.

Ważne: Każdy gracz musi zanotować zdobyte punkty.

Metoda Monte Carlo

Metoda Monte Carlo nie jest w rzeczywistości formą turnieju. Czynnik losowy jest raczej zintegrowany z pewną formą turnieju. Powoduje to losową zmianę rankingu.

Przykłady:

Od czasu do czasu następny punkt lub bramka otrzymuje pięciokrotną wartość.
Od czasu do czasu rozgrywany jest krótki mecz (np. jedna czwarta normalnego czasu gry).
Co trzeci punkt jest wart trzy razy więcej punktów.
Błędy netto liczą się podwójnie, bramki kobiet/lewy gol potrójnie itd.

Turniej handicapowy

W turnieju handicapowym słabszym graczom (np. znanym z poprzedniego Kaiserturnier) mogą zostać przyznane podwójne punkty lub mniejsze pola gry, w zależności od pomysłów organizatorów.

Można również zdefiniować kilka pól gry o różnej wielkości i przydzielić je w drodze losowania.

Szwajcarska specjalność: turniej Kästli

Cel:

Każdy gracz rozgrywa taką samą liczbę gier
Każdy rozgrywa jak najwięcej gier przeciwko graczom o równej sile

W tej formie najsilniejsi gracze są rozstawiani jak najdalej od siebie w tabeli, tak jak w turnieju pucharowym. Słabsi gracze otrzymują przeciwnika. W drugiej rundzie zwycięzcy i przegrani grają między sobą i tak dalej.

W przypadku nieparzystej liczby drużyn/graczy, gracze, którzy odpadli, otrzymują zwycięstwo za przegraną.

Aby utworzyć listę rankingową, punkty zwycięstwa każdego uczestnika plus punkty graczy, z którymi wygrał podczas turnieju, są sumowane.