Wizyta w toalecie

Ta gra idealnie nadaje się na „kolorowe wieczory” / wieczory pożegnalne. Nie ma jednak żadnego konkretnego celu poza rozbawieniem widzów („gra na wygłupy”).

Potrzebne materiały

Brak

Jak grać

Jedno z dzieci (lub prowadzący) zostaje poproszone na bok. Osoba ta dowiaduje się, że musi natychmiast wrócić do sali, usiąść na przygotowanym krześle i udawać kierowcę ciężarówki. Obejmuje to takie czynności, jak odblokowanie i otwarcie drzwi, wejście na fotel kierowcy, przekręcenie kluczyka, wyjazd z podwórza na wiejską drogę, zatrzymanie się na światłach, …, wjazd na autostradę itp. Podczas wykonywania tych czynności można wykonywać wszystkie niezbędne ruchy i wydawać odpowiednie dźwięki (na przykład głośny trzask przy zatrzaskiwaniu drzwi). Uczestnicy nie mogą jednak wyjaśniać, co robią (ani w ogóle mówić – mogą jedynie wydawać dźwięki).

Tymczasem w sali: na środku kręgu ustawia się krzesło, a reszta grupy dowiaduje się, że dziecko – lub prowadzący – które nadal stoi przy drzwiach, wkrótce zademonstruje, co dzieje się podczas korzystania z toalety. Grupa powinna również, przynajmniej na początku, powstrzymać się od zadawania pytań itp.

Następnie dziecko lub prowadzący wraca do pokoju i wykonuje to, co mu polecono. Ponieważ grupa otrzymała zupełnie inne wyjaśnienie, zachowanie tej osoby jest zazwyczaj postrzegane jako niezwykle zabawne. Stopniowo jednak grupie staje się jasne, co tak naprawdę polecono wykonać osobie, która rzekomo miała skorzystać z toalety. Zazwyczaj nie umniejsza to jednak zabawy, ponieważ wszyscy śmieją się teraz z tego, że dzielny kierowca ciężarówki nie może zrozumieć, dlaczego publiczność się śmieje.

Wariacje

W zależności od zainteresowań i hobby uczestnika można oczywiście wyobrazić sobie, że znajduje się on w Ferrari, na traktorze, w kabinie maszynisty pociągu itp. Takie dostosowania często sprawiają, że demonstracja staje się bardziej angażująca, ponieważ uczestnik silniej identyfikuje się z zadaniem.