Article
Ta gra gwarantuje emocje i mnóstwo zabawy, ponieważ w ramach poszukiwań tajemniczego skarbu uczestnicy muszą jako grupa rozwiązywać najróżniejsze zadania. Różnorodne zagadki i wyzwania pozwalają każdemu uczestnikowi wykorzystać swoje indywidualne atuty.
Pełne wrażeń popołudnie z grami w średniowiecznym klimacie. Uwaga: czeka na Ciebie mnóstwo kuszących ofert!
W tym artykule znajdziesz przydatne wskazówki i triki dotyczące dobrego przygotowania i przeprowadzenia gier terenowych. Dzięki odpowiedniej wiedzy planowanie i realizacja takich gier stają się o wiele łatwiejsze.
Ta gra prowadzi uczestników przez miasto, które jest im mniej lub bardziej znane, i uczy ich zwracania uwagi na szczegóły.
W tym pomysłowym teleturnieju każdy uczestnik może wziąć udział, ponieważ pojawiają się najróżniejsze pytania z różnych kategorii. Która drużyna zdobędzie najwięcej punktów?
W tej skomplikowanej zagadce należy znaleźć prawidłowe rozwiązanie na podstawie liczb i kombinacji liter. Potrzebna jest tu wiedza ogólna i spora doza cierpliwości, ponieważ odpowiedzi nie zawsze są łatwe do znalezienia.
W tej zabawnej grze w chowanego trzeba się dobrze ukryć, bo ucieczka nie wchodzi już w grę. Znajdź idealną kryjówkę!
Szanowany dyrektor amerykańskiej firmy ujawnia młodemu reporterowi klucz do swojego sukcesu zawodowego. Używając obrazu pasterza, jego przywództwa i obchodzenia się z owcami, żywo pokazuje, jak powinniśmy prowadzić ludzi. Opisuje siedem recept na sukces.
1. Zawsze poznaj dokładny stan swojego stada
2. Odkryj kaliber swoich owiec
3. Pomóż owcom identyfikować się z tobą
4. Zapewnij bezpieczeństwo swojego pastwiska
5. Twój kij, którym prowadzisz
6. Kij, którym korygujesz
7. Serce pasterza
Oto kilka propozycji tematów, które można wykorzystać podczas popołudniowych spotkań grupy młodzieżowej, gdy tematem kwartału jest misja.
UWAGA na wiek uczestników; najmłodsi mogą się zranić. Preferowana grupa wiekowa: nastolatki lub młodzież.
Uczestnicy tworzą krąg, zachowując odległość dwóch kroków między sobą.
Lider, stojący w środku kręgu, unosi złożone dłonie nad głowę i wydając okrzyk bojowy, kieruje je w stronę jednej z osób w kręgu. Wybrana osoba naśladuje wyciąganie miecza (prawa ręka przesuwa się do lewego biodra i jest uniesiona nad głowę) oraz krzyczy „HA!”, podczas gdy uczestnicy po jego lewej i prawej stronie wyciągną lewą rękę w kierunku osoby po lewej stronie, a odpowiednio prawą rękę w kierunku osoby po prawej stronie, kierując je w stronę brzucha osoby w środku i wydając te same okrzyki bojowe.
Gdy ktoś popełni błąd, gra się zatrzymuje i wszyscy zaczynają wybić rytm na kolanach i dłoniach trzy razy, po czym wszyscy wskazują na tego, kto popełnił błąd. Osoba ta wychodzi z kręgu i biegnie jedno okrążenie, po czym wraca na swoje miejsce. Jeśli wskazanych jest więcej osób, wszystkie wychodzą i biegają.
Po powrocie wszyscy wyciągają ręce, potrząsają nimi, wydając przy tym dźwięk „aaaaaaaaaaaaaaa”, aż ktoś przejmuje inicjatywę, mówi „I have the power” i kieruje złożone dłonie na kogoś z kręgu.
Jeśli kilka osób zrobi to jednocześnie, gra znów się zatrzymuje i wraca się do klaskania w dłonie, uderzania w kolana, szukania winnych i biegania po okręgu.
Gra jest bardzo wciągająca, jeśli zaczyna się od powolnego tempa, a następnie przyspiesza.
Nie są potrzebne żadne materiały.
Źródło zdjęcia: http://rexfoundation.org/2006/12/16/the-parents-circle-%E2%80%93-bereav…
Potrzebne materiały: gumowa/plastikowa kurka lub jakiekolwiek inne zwierzątko (najlepiej nie pluszowe, bo może się zabrudzić)
Uczestnicy dzielą się na dwie drużyny; wyznacza się boisko – podzielone na dwie połowy – w zależności od liczby uczestników, bez przeszkód.
Kura lub inna maskotka jest rzucana na boisko przez prowadzącego po ogłoszeniu rozpoczęcia gry. Osoby, na których połowie boiska wyląduje kura, szybko ustawiają się w szeregu za maskotką. Gdy wszyscy zajmą miejsca, osoba z przodu podaje kurę między nogami do osoby stojącej za nią. Maskotka musi jak najszybciej przejść przez przestrzeń między nogami uczestników, aż dotrze do ostatniej osoby. Każdy z uczestników szeregu, pomagając kurczakowi w przemieszczaniu się, wypowiada jednocześnie swoje imię. Ostatni w szeregu biegnie z kurczakiem na czele szeregu, krzyczy „STOI” i rzuca kurczaka na pole drużyny przeciwnej.
W tej fazie to zawodnicy drużyny przeciwnej ustawiają się w szeregu za kurą, podczas gdy gracz, który ją rzucił, musi biegać wokół swojej drużyny, która tworzy zwarty krąg (podobnie jak w futbolu amerykańskim), aż usłyszy komendę „STOI” od drużyny przeciwnej. Każde okrążenie wokół własnej drużyny to punkt.
Gra toczy się dalej, aż do osiągnięcia ustalonego wcześniej wyniku.
Gra jest niezwykle dynamiczna i zabawna; najlepiej rozgrywać ją na świeżym powietrzu.
Uczestnicy ustawiają się w szeregu w odległości około 3–6 m od prowadzącego.
Lider stoi plecami do uczestników.
Na start uczestnicy starają się poruszać jak najcichiej i jak najdelikatniej, aby lider ich nie usłyszał. Celem jest dotarcie do niego i zajęcie jego miejsca. Od czasu do czasu, niespodziewanie, prowadzący wyda polecenie „posąg, stój” i odwróci się. W tym momencie uczestnicy muszą zamarznąć w bezruchu. Jeśli prowadzący dostrzeże kogoś, kto się poruszył, osoba ta zostanie poproszona o powrót do miejsca, z którego wyruszyła.
Osoba, która jako pierwsza dotrze na przód, zajmie miejsce lidera, a gra zostanie wznowiona.
Nie są potrzebne żadne materiały.
Potrzebne materiały: kłoda wystarczająco długa, aby wszyscy zmieścili się na niej
Uczestnicy są proszeni o wejście na kłodę w losowej kolejności.
Mają do wykonania następujące zadania:
- w limicie czasowym (3 minuty) ustawić się w porządku alfabetycznym według imion, od lewej do prawej, nie dotykając podłoża więcej niż 5 razy.
- na czas: ustawić się w porządku rosnącym według wieku, nie dotykając podłoża więcej niż 3 razy
- na czas, bez mówienia, ustawić się w porządku malejącym według rozmiaru butów, nie dotykając w ogóle podłogi.
Można dodać inne zabawne zadania. Czas na wykonanie zadania można dostosować w zależności od tego, jak sobie radzą.