Grupa doradcza ds. pracy z młodzieżą w społeczności

Cele

• Nadzór nad dziećmi, grupami młodzieżowymi, nastolatkami i personelem pracującym z młodzieżą
• Pogłębianie więzi z kościołem i liderami na poszczególnych poziomach

1. Skład doradców

Doradca jest urodzonym chrześcijaninem z dużym zrozumieniem pracy z młodzieżą. Ma duszpasterskie zacięcie, jest duchowo dojrzały i gotowy do pomocy. Ma relacje oparte na zaufaniu z liderami. Doradcy są proszeni i wyznaczani przez kierownictwo kościoła i liderów grup. Myślimy o kręgu około 4-5 osób. Na przykład młodsza para (z doświadczeniem w pracy z młodzieżą lub w zawodzie edukacyjnym), osoba odpowiedzialna za dział z kierownictwa kościoła, byli liderzy, rodzice (z dziećmi, które uczęszczają do jednej lub więcej grup) byliby korzystnymi kandydatami.

2. Główne zadania grupy doradczej

Doradztwo duchowe i duszpasterskie, możliwości wymiany i dyskusji dla liderów. Regularne spotkania służą przede wszystkim zapewnieniu duchowego przewodnictwa:

• Zachęcanie i utrzymywanie osobistych kontaktów poprzez rozmowy telefoniczne, rozmowy, kolacje z poszczególnymi liderami, zapytania, dom otwarty, opiekę duszpasterską itp.
• Modlitwa, konkretna i regularna, za każdego lidera i wszystkie problemy
• Zachęcanie do korzystania z darów poszczególnych osób (zachęcanie do szkoleń, promowanie kreatywności itp.)
• rozwijanie "wyczucia" "guzików" i potrzeb
• Mediacja i pomoc w sytuacjach kryzysowych w zespole przywódczym
• Pomoc i doradztwo w poszukiwaniu nowych liderów

1. Doradzanie, zachęcanie i korygowanie zespołów kierowniczych w kwestiach praktycznych i duchowych:
   
   Wielu naszych pracowników, z których większość to ludzie młodzi, pilnie potrzebuje doradztwa i zachęty, jeśli nie chcą załamywać się w pracy. Nacisk kładzie się tutaj na doradztwo i zachętę, a nie na korygowanie, nawet jeśli od czasu do czasu jest to konieczne. Życie duchowe grupy powinno stać się osobistą troską (kontynuacja pracy, rozwój duchowy jednostki i grupy, wspólnota w grupie, życie wiążące jednostki, relacja między liderem a grupą i odwrotnie)
   1. Liderzy powinni być wspierani w rozpoznawaniu całościowego spojrzenia na Kościół Jezusa z często zbyt wąskiego horyzontu ich własnej pracy
   2. Ocenić ostatnie programy (doświadczenia, błędy, pozytywne aspekty itp.). Niech liderzy opowiedzą swoje historie
   3. Nowe programy powinny być wspólnie przedyskutowane przed ich opublikowaniem, aby skoordynować je z ogólną pracą z młodzieżą w kościele
   4. Przyszłość: dalsze planowanie i długoterminowe cele, koordynacja z innymi obszarami kościoła, promocja młodych talentów, "reputacja" grupy w kościele i na świecie
   5. Wydarzenia specjalne, takie jak kampanie ewangelizacyjne, kursy szkoleniowe, kampanie reklamowe, nabożeństwa rodzinne, obozy, weekendy, filmy, kontakt z rodzicami, festiwale itp.
   6. Omawianie pojawiających się problemów
   7. Nowe impulsy i impulsy
      
2. Przyczynianie się i wprowadzanie spraw młodzieży do społeczności:
   1. Ukierunkowanie przywództwa kościelnego i pastora/nauczyciela
   2. Reprezentowanie problemów pracy z młodzieżą (1-25 lat) w kierownictwie kościoła
   3. Orientacja w zborze (jeśli nie zostało to zrobione przez lidera)
   4. Egzekwowanie kwestii kościelnych w pracy z dziećmi, grupami młodzieżowymi i młodzieżą
   5. Wyjaśnianie i monitorowanie finansów
   6. Zakup materiałów i pomieszczeń
   7. Promowanie szkolenia liderów i dalszej edukacji w zborze
   8. Rekomendowanie liderów kierownictwu kościoła

3. Spotkanie grupy doradczej

Jeśli to możliwe, grupa doradcza spotyka się co najmniej raz na kwartał z liderami grup. W zależności od okoliczności, lokalizacji i pojawiających się kwestii, spotkanie może odbyć się ze wszystkimi liderami grup razem lub z zespołem liderów poszczególnych grup. Mieszana forma byłaby prawdopodobnie najbardziej sensowna, tak aby grupa doradcza spotykała się raz ze wszystkimi razem, a innym razem z każdym zespołem liderów indywidualnie. Jednak niektóre z wyżej wymienionych obaw nie mogą być w wystarczającym stopniu rozwiązane podczas kwartalnych spotkań. Indywidualne kontakty są zatem niezbędne i uzupełniające.

4. Konkretyzacja

• Osobisty przegląd i przepuszczenie przez serce i głowę
• Praca osobno w kierownictwie kościoła i w poszczególnych zespołach kierowniczych różnych grup wiekowych
• Opracowanie wspólnej propozycji przez zespoły kierownicze i przekazanie jej kierownictwu kościoła do przeglądu
• Przywództwo kościoła decyduje o dalszych krokach

Referencje:

Contents: Annual focus 1993 "Community", Peter Blaser, Siegfried Nüesch, Martin Bihr, Hansruedi Tanner, Ueli Obrist, Johannes Wallmeroth, Peter Schulthess

Prawa autorskie: www.besj.ch

Zdjęcie na okładce: Clipart dzięki uprzejmości wydawcy buch+musik ejw-service gmbh, Stuttgart - www.ejw-buch.de