Dla liderów w pracy z dziećmi i młodzieżą z pewnością jednym z najpiękniejszych zadań jest promowanie i wykorzystywanie darów, które Bóg jako Stwórca dał każdej osobie. To naprawdę chwalebne widzieć, jak Pan umieścił je w życiu poszczególnych ludzi i bardzo godne ubolewania, jak wiele z nich leży odłogiem, a mogłyby zostać wykorzystane dla dobra wszystkich.
Podstawowe przemyślenia na temat metody projektu
Służba wśród nastolatków (i nie tylko) nie polega na szukaniu darów na wielką skalę, ale raczej na stosowaniu rodzajów programów i metod, które wydobywają dary danej osoby. Niektórzy ludzie w naszych kościołach tak długo szukają darów, że zapominają o służeniu. W rzeczywistości powinno być odwrotnie, a mianowicie, że dary służą dobru całości. Miejmy odwagę korzystać z metodologii projektowej, ponieważ w naszych nastolatkach jest o wiele więcej marzeń, pomysłów i kreatywności, niż możemy sobie wyobrazić. Możemy, możemy i musimy zaufać naszym nastolatkom o wiele, wiele więcej. Czy jesteś przekonany, że Twoje nastolatki mogą same wziąć na siebie odpowiedzialność? Nie muszą być bardzo starzy, aby podejmować decyzje (w tym decyzje duchowe)! Musisz jednak stworzyć przestrzeń do eksperymentowania i pozwolić nastolatkom i sobie na popełnianie błędów.
Dodam teraz kilka podstawowych przemyśleń na temat metody projektu, których źródłem jest książka Willego Erla "Metody nowoczesnej pracy z młodzieżą II".
Podczas pracy nad projektem z grupą rozróżnia się różne cechy projektu związane z grupą.
1. Projekty ze strukturą lidera
W projektach ze strukturą lidera, lider pomaga grupie w sposób, który wyraźnie kształtuje realizację projektu. Lider przedstawia temat lub zadanie. Zbiera pomysły, opinie i pytania. Rozdziela zadania badawcze i projektowe pomiędzy poszczególne osoby, pary lub podgrupy. Wyniki są prezentowane lub raportowane całej grupie. Praca projektowa prowadzona przez lidera jest szczególnie przydatna, gdy grupy, które wcześniej były prowadzone w sposób silnie autorytarny, mają być zachęcane do przejęcia inicjatywy i niezależnego działania. Do pewnego stopnia proces kierowania projektami stanowi ćwiczenie wstępne do samodzielnego stosowania metody.
2. Samodzielnie konstruowane projekty
Kulminacją procesu jest samodzielne kształtowanie projektów przez członków grupy. W sytuacji samodzielnego konstruowania projektu lider stoi na uboczu działań grupy. Obserwuje proces i relacje między członkami grupy. Zwraca uwagę na konsekwencje decyzji, jeśli nie zostały one wzięte pod uwagę. Może też wskazywać na potrzeby organizacyjne, jeśli o nich zapomniano. Zawsze jednak interweniuje w ostatniej chwili, aby nie zagrozić samorozwojowi grupy i jej członków poprzez zbyt szybkie przejście do działania. Lider musi być szczególnie czujny, gdy członkowie grupy zwracają się do niego o pomoc. Jeśli od razu udzieli pożądanej pomocy, grupa przyzwyczai się do ciągłego zwracania się do niego o radę, gdy tylko praca stanie się trudniejsza. I w końcu, to on nada strukturę projektowi zamiast grupy.
3. Projekty w interesie własnym lub w interesie innych
W przypadku projektów prowadzonych przez lidera pojawia się pytanie, czy grupa identyfikuje się z projektem i akceptuje przedsięwzięcie jako własne. W przypadku samodzielnych projektów kwestia ta nie pojawia się w ten sposób; projekt jest przedsięwzięciem wspieranym przez członków grupy od samego początku. Oczywiście nie oznacza to, że wszyscy członkowie grupy są za nim. Aby zmotywować grupę i poszczególne osoby, ale także ocenić znaczenie projektu, ważne jest, aby uzyskać jasność co do tego, w czyim interesie leży realizacja projektu. Możemy rozróżnić interes zewnętrzny i interes własny. Podam przykład każdego z nich.
Projekt w interesie własnym:
Grupa projektowa, która utworzyła się w wiosce w celu rozwiązania problemów związanych z wypoczynkiem młodych ludzi, początkowo działa w taki sposób, że bada potrzeby i zainteresowania młodych ludzi. Na tej podstawie można określić możliwy cel dla grupy projektowej. W interesie młodych ludzi jest, aby powstało z tego coś znaczącego.
Projekt w interesie innych:
Młodzi ludzie organizują pomoc w sytuacjach kryzysowych w Szwajcarii lub w krajach rozwijających się. Grupa nastolatków zbiera pieniądze na materiały budowlane, w sumie 20 000 CHF, które mieszkańcy slumsów wykorzystują do budowy własnej szkoły noc po nocy. Aby taka pomoc była skuteczna, często konieczne jest podjęcie większych projektów lub realizacja całej serii indywidualnych projektów w ramach ogólnego projektu. Co więcej, jeśli chodzi o projekty solidarnościowe dla innych, grupy mogą być bardziej wymagające i upominające niż byłoby to właściwe w przypadku dochodzenia własnych interesów.
Decydującym warunkiem metody projektowej jest motywacja członków grupy. W przypadku projektów zorganizowanych przez lidera, lider może najpierw zmotywować grupę do podjęcia zadań, próbując wyjaśnić cel, korzyści i znaczenie projektu. W przypadku samodzielnych przedsięwzięć, lider czasami ma za zadanie zachęcić grupę do ukończenia rozpoczętej pracy.
Kiedy pracujesz nad projektami, pracujesz z nastolatkami nad osiągnięciem celu. Ustal jak najszersze ramy, aby młodzi ludzie mogli sami zorganizować jak najwięcej. Metodologia projektów będzie odgrywać coraz ważniejszą rolę w naszych programach w nadchodzących latach, ponieważ tutaj Bóg i jego dary, które dał każdemu człowiekowi, są traktowane poważnie.
Od kilku lat na moich obozach pracuję głównie z metodologią projektową. Od tego czasu znacznie więcej nastolatków zdecydowało się na życie z Jezusem. Jest to z pewnością związane nie tylko z pracą projektową. Nastolatkowie czują, że dary, którymi obdarzył ich Bóg, są dobre i że mogą je wykorzystywać i rozwijać. Teraz chcą zaufać temu Panu, który stworzył ich z tymi wspaniałymi darami i zawsze traktuje ich poważnie, temu Stwórcy, który tak dobrze z nimi postępuje, a nawet całkowicie Mu się powierzyć.
Kiedy pracuję z metodologią projektu, poważnie traktuję tego Pana, który tak wiele włożył w naszych nastolatków. Poważnie traktuję tych nastolatków, których Bóg tak bardzo kocha, i poważnie traktuję Jego misję, ponieważ chcę dać to, co najlepsze.
Odniesienia
Treść: Hansjörg Kaufmann na podstawie książki Willi Erl "Metody nowoczesnej pracy z młodzieżą II"
prawa autorskie: BESJ Fällanden www.besj.ch
Zdjęcie: Juropa.net www.juropa.net
- Zaloguj lub zarejestruj się aby dodawać komentarze