Recently modified articles

Gra terenowa o tematyce Indian/Kowbojów/Dziki Zachód lub podobnej...

Szanowany dyrektor amerykańskiej firmy ujawnia młodemu reporterowi klucz do swojego sukcesu zawodowego. Używając obrazu pasterza, jego przywództwa i obchodzenia się z owcami, żywo pokazuje, jak powinniśmy prowadzić ludzi. Opisuje siedem recept na sukces.

1. Zawsze poznaj dokładny stan swojego stada
2. Odkryj kaliber swoich owiec
3. Pomóż owcom identyfikować się z tobą
4. Zapewnij bezpieczeństwo swojego pastwiska
5. Twój kij, którym prowadzisz
6. Kij, którym korygujesz
7. Serce pasterza

szukać posterunków w labiryncie na śniegu

Tutaj znajdziesz gotową grę quizową w starym, dobrym stylu „trzy w rzędzie”. Miłej zabawy!

W tej zabawie w łapanie liczy się nie tylko kreatywność, ale także szybkość.

W tej zabawnej grze w chowanego trzeba się dobrze ukryć, bo ucieczka nie wchodzi już w grę. Znajdź idealną kryjówkę!

Odkryjcie swoje miasto i wyruszcie na poszukiwanie jego tajemniczych zakątków!

W tej skomplikowanej zagadce należy znaleźć prawidłowe rozwiązanie na podstawie liczb i kombinacji liter. Potrzebna jest tu wiedza ogólna i spora doza cierpliwości, ponieważ odpowiedzi nie zawsze są łatwe do znalezienia.

UWAGA na wiek uczestników; najmłodsi mogą się zranić. Preferowana grupa wiekowa: nastolatki lub młodzież.

Uczestnicy tworzą krąg, zachowując odległość dwóch kroków między sobą.

Lider, stojący w środku kręgu, unosi złożone dłonie nad głowę i wydając okrzyk bojowy, kieruje je w stronę jednej z osób w kręgu. Wybrana osoba naśladuje wyciąganie miecza (prawa ręka przesuwa się do lewego biodra i jest uniesiona nad głowę) oraz krzyczy „HA!”, podczas gdy uczestnicy po jego lewej i prawej stronie wyciągną lewą rękę w kierunku osoby po lewej stronie, a odpowiednio prawą rękę w kierunku osoby po prawej stronie, kierując je w stronę brzucha osoby w środku i wydając te same okrzyki bojowe.

Gdy ktoś popełni błąd, gra się zatrzymuje i wszyscy zaczynają wybić rytm na kolanach i dłoniach trzy razy, po czym wszyscy wskazują na tego, kto popełnił błąd. Osoba ta wychodzi z kręgu i biegnie jedno okrążenie, po czym wraca na swoje miejsce. Jeśli wskazanych jest więcej osób, wszystkie wychodzą i biegają.

Po powrocie wszyscy wyciągają ręce, potrząsają nimi, wydając przy tym dźwięk „aaaaaaaaaaaaaaa”, aż ktoś przejmuje inicjatywę, mówi „I have the power” i kieruje złożone dłonie na kogoś z kręgu.

Jeśli kilka osób zrobi to jednocześnie, gra znów się zatrzymuje i wraca się do klaskania w dłonie, uderzania w kolana, szukania winnych i biegania po okręgu.

Gra jest bardzo wciągająca, jeśli zaczyna się od powolnego tempa, a następnie przyspiesza.

Nie są potrzebne żadne materiały.

Źródło zdjęcia: http://rexfoundation.org/2006/12/16/the-parents-circle-%E2%80%93-bereav…

Potrzebne materiały: gumowa/plastikowa kurka lub jakiekolwiek inne zwierzątko (najlepiej nie pluszowe, bo może się zabrudzić)

Uczestnicy dzielą się na dwie drużyny; wyznacza się boisko – podzielone na dwie połowy – w zależności od liczby uczestników, bez przeszkód.

Kura lub inna maskotka jest rzucana na boisko przez prowadzącego po ogłoszeniu rozpoczęcia gry. Osoby, na których połowie boiska wyląduje kura, szybko ustawiają się w szeregu za maskotką. Gdy wszyscy zajmą miejsca, osoba z przodu podaje kurę między nogami do osoby stojącej za nią. Maskotka musi jak najszybciej przejść przez przestrzeń między nogami uczestników, aż dotrze do ostatniej osoby. Każdy z uczestników szeregu, pomagając kurczakowi w przemieszczaniu się, wypowiada jednocześnie swoje imię. Ostatni w szeregu biegnie z kurczakiem na czele szeregu, krzyczy „STOI” i rzuca kurczaka na pole drużyny przeciwnej.

W tej fazie to zawodnicy drużyny przeciwnej ustawiają się w szeregu za kurą, podczas gdy gracz, który ją rzucił, musi biegać wokół swojej drużyny, która tworzy zwarty krąg (podobnie jak w futbolu amerykańskim), aż usłyszy komendę „STOI” od drużyny przeciwnej. Każde okrążenie wokół własnej drużyny to punkt.

Gra toczy się dalej, aż do osiągnięcia ustalonego wcześniej wyniku.

Gra jest niezwykle dynamiczna i zabawna; najlepiej rozgrywać ją na świeżym powietrzu.

Sprzęt: teren wyznaczony taśmą

Uczestnicy dzielą się na dwie drużyny, które biorą udział w sztafecie. Wszyscy muszą przejść pod taśmą i wykonać przysiad (dziewczęta) lub pompkę (chłopcy). Po zakończeniu zadania uczestnicy wracają do drużyny i przekazują pałeczkę.

Więcej szczegółów znajdziesz na zdjęciu i w filmiku.

Ten program został przygotowany dla Polaków jako punkt wyjścia do przemyśleń. Plan tygodniowy można zrealizować w ten sposób. Jednak na osobnej kartce znajduje się jeszcze więcej pomysłów na to, co można by jeszcze zrobić.

Potrzebne materiały: 1 uprząż, karabinek, lina, plandeka/koc – jeśli jest wielu uczestników, można przygotować podwójną ilość materiałów, aby skrócić czas

W zależności od liczby uczestników tworzy się dwie drużyny.

Kolejno każdy z obecnych zostanie wyposażony w uprząż; zadaniem drużyny jest podtrzymywanie ochotnika siłą fizyczną, aby stopniowo opuszczać go w dół, bez szarpania, aż jego nos dotknie koca, po czym podnoszą go z powrotem.

Ochotnik może wydawać polecenia: „stop”, „delikatniej”, „szybciej” itp. Członkowie drużyny ustawiają się w szeregu za nim i działają zespołowo.

Więcej informacji można znaleźć na załączonych zdjęciach.

Potrzebne materiały: [łyżka zamrożona (włożona do zamrażarki wieczorem), przywiązana do długiej taśmy/sznurka, w zależności od liczby uczestników (przyjmuje się 1 m na osobę)] x liczba drużyn

Uczestnicy dzielą się na 2 drużyny (od 4 do 12 osób). Członkowie ustawiają się ramię w ramię w 2 równoległych rzędach. Łyżki z owiniętym sznurkiem lub taśmą są rozdawane drużynom. Na starcie zadaniem jest przepuszczenie „zamarzniętej” łyżki pod ubraniami (bluzą i spodniami) wszystkich uczestników i z powrotem, a następnie przekazanie łyżki z owiniętą taśmą lub sznurkiem w takim stanie, w jakim ją otrzymali. Wszystko to w rekordowym czasie. Wygrywa drużyna, która ukończy zadanie jako pierwsza.

Świetna gra na rozgrzewkę.

Potrzebne materiały: balony w zależności od liczby drużyn

Uczestnicy dzielą się na dwie drużyny (5–12 osób). Drużyny ustawiają się w szereg (ręce na ramionach lub biodrach); osoby na końcu szeregu otrzymują po jednym balonie przypiętym do szlufki spodni. Na wyznaczonym terenie zadaniem obu drużyn jest przebicie balonu drużyny przeciwnej, jednocześnie chroniąc swój własny.

WSKAZÓWKA: upewnijcie się, że osoby prowadzące oba szeregi są tej samej płci.

Źródło zdjęcia: http://www.flickr.com/photos/jomsphotography/4084620391/ 

Potrzebne materiały: tyle krzeseł, ile jest uczestników, minus jedno

Uczestnicy siadają na krzesłach. Wolontariusz stoi pośrodku i wypowiada zdanie: „Nigdy nie miałem złamanej nogi”. Wszyscy, którzy mieli złamaną nogę, wstają i zmieniają miejsca. Osoba stojąca pośrodku próbuje zająć wolne miejsce. Osoby, które wstały z krzeseł, nie mogą zająć miejsca obok siebie.

WSKAZÓWKA: zdania muszą być prawdziwe dla osoby, która je wypowiada. Pomysły powinny być kreatywne i dotyczyć jak największej liczby osób (np.: nigdy nie wagarowałem, nigdy nie dostałem czwórki z języka polskiego itp.).

Potrzebne materiały: kłoda wystarczająco długa, aby wszyscy zmieścili się na niej

Uczestnicy są proszeni o wejście na kłodę w losowej kolejności.

Mają do wykonania następujące zadania:

1. w limicie czasowym (3 minuty) ustawić się w porządku alfabetycznym według imion, od lewej do prawej, nie dotykając podłoża więcej niż 5 razy.
2. na czas: ustawić się w porządku rosnącym według wieku, nie dotykając podłoża więcej niż 3 razy
3. na czas, bez mówienia, ustawić się w porządku malejącym według rozmiaru butów, nie dotykając w ogóle podłogi.

Można dodać inne zabawne zadania. Czas na wykonanie zadania można dostosować w zależności od tego, jak sobie radzą.

Uczestnicy ustawiają się w szeregu w odległości około 3–6 m od prowadzącego.

Lider stoi plecami do uczestników.

Na start uczestnicy starają się poruszać jak najcichiej i jak najdelikatniej, aby lider ich nie usłyszał. Celem jest dotarcie do niego i zajęcie jego miejsca. Od czasu do czasu, niespodziewanie, prowadzący wyda polecenie „posąg, stój” i odwróci się. W tym momencie uczestnicy muszą zamarznąć w bezruchu. Jeśli prowadzący dostrzeże kogoś, kto się poruszył, osoba ta zostanie poproszona o powrót do miejsca, z którego wyruszyła.

Osoba, która jako pierwsza dotrze na przód, zajmie miejsce lidera, a gra zostanie wznowiona.

Nie są potrzebne żadne materiały.